1874 -1930 · Kordoba, Madryt, symbolika i kultura flamenco

Enigmatyczne kobiety, krajobrazy Kordoby i symbole flamenco nadają Julio Romero de Torres zmysłowy i głęboko osobisty język.

Julio Romero de Torres urodził się w Kordobie w 1874 roku w tym samym budynku, w którym obecnie mieści się jego muzeum Jego ojciec, Rafael Romero Barros, jest malarzem, kustoszem Muzeum Sztuk Pięknych i profesorem; dziecko dorastało więc wśród obrazów, antyków i artystów, Jego pierwsze prace wpisują się w realizm społeczny, ale podróże i symboliczny klimat przełomu wieków doprowadziły go w stronę bardziej osobistej drogi, Od lat 1900-tych Romero de Torres umieszczał przed mrocznymi krajobrazami Kordoby monumentalne postaci kobiece Mosty, mury, dzwonnice, rzeki i przedmioty stały się elementami teatru mentalnego i krzyżu, religii śmierci flamenco i cante jondo odżywiają tę ikonografię, nie sprowadzając jej do folkloru Również mieszkający w Madrycie od 1916 roku stał się poszukiwanym portrecistą La Chiquita piconera, La Fuensanta, Naranjas y limones i La Saeta łączą precyzyjne modelowanie, złote światło i enigmatyczne spojrzenie Jego kobiety nie są prostymi regionalnymi typami: ucieleśniają uniwersalne napięcia między obecnością a tajemnicą, zmysłowością i grawitacją Wybór "Julio Romero de Torres" porównuje zwłaszcza La Chiquita piconera i limony Naranjas y.

Romero de Torres sprawia, że Kordoba jest krajobrazem wewnętrznym: każda twarz niesie jednocześnie zmysłowość, pamięć i ciszę miasta.