1849 -1914 · Mazowsze, Warszawa, Monachium, Paryż i Ukraina

Wystrzelone konie, ptaki, śnieg i wiejski bezmiar dają Józefowi Chełmomyskiemu główny głos w polskim naturalizmie.

Józef Chełmoυrski urodził się w 1849 roku w Boczkach na Mazowszu, dorastał w bezpośrednim kontakcie ze wsią Studiował w Warszawskiej Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona, następnie w Akademii Monachijskiej Polska kolonia artystyczna skupiona wokół Józefa Brandta i Maksymiliana Gierymskiego umocniła jego zainteresowanie końmi, życiem wiejskim i krajobrazami Wschodu Powtarzające się podróże na Ukrainę ujawniły mu ogrom stepu i potęgę drużyn Zainstalowany w Paryżu od 1875 do 1887 roku cieszył się powodzeniem dynamicznymi scenami przeznaczonymi na rynek międzynarodowy Czwórka prosta, namalowana w 1881 roku kompozycja Polska, Chełmomyski skupia się bardziej na ciszy natury: bociany, kuropatwy, żurawie, bagna, śnieg i sezonowe światło stają się jego prawdziwymi tematami Bociany łączą chłopski odpoczynek i obserwację nieba; Kuropatwa w śniegu redukuje paletę, by poczuć chłód i wiatr Jego naturalizm opiera się na intymnej znajomości ruchu zwierząt i rytmów krajobrazu Jego naturalizm opiera się na intymnej znajomości ruchu zwierząt i rytmów krajobrazu Wybór "Józef Chełmoński" porównuje zwłaszcza Bociany /Bociany i Babie lato /Indyjskie lato Jego lektura sprzyja przestrzeni.

Chełmoυski maluje wieś jako kompletny świat: człowiek, koń, ptak i niebo przestrzegają tego samego naturalnego rytmu.