1762 -1834 · Lille, Paryż, Florencja, Rzym i Włochy Napoleońskie

Uczeń Dawida, portrecista Bonapartów i wielki kolekcjoner, Jean-Baptiste Wicar łączy francuski neoklasycyzm i kulturę włoską.

Jean-Baptiste Joseph Wicar urodził się w Lille w 1762 roku Syn stolarza i nauczyciela, uczęszczał do szkoły wolnego rysunku w mieście w bardzo młodym wieku przed uzyskaniem stypendium w Paryżu, Wszedł do pracowni Jacques-Louis David w 1782 roku i towarzyszył mu do Rzymu w 1785 roku Jego dokładny rysunek, jego gust do linii i jego znajomość starożytności zostały utworzone przez kontakt z mistrzem i włoskich zbiorów, Od 1787 Wicar uczestniczył w ogromnym przedsięwzięciu kopiowania dzieł galerii Uffizi. Od 1787 gust galerię uformował się w rysunku. interweniuje we francuskiej administracji artystycznej we Włoszech, działalności dziś nierozerwalnie związanej z kontekstem konfiskat i transferów dzieł, Następnie osiadł na stałe w Rzymie i pracował dla rodziny Bonaparte Portrety Caroline Bonaparte, Joseph Bonaparte i Murat łączą dokładność twarzy, oficjalny kostium i autorytet polityczny Jego wielkie obrazy historyczne, takie jak Electra Receiving the Ashes of Orestes czy Zmartwychwstanie Syna Wdowy Naïma, poszukują monumentalnej czytelności Jego wielkie obrazy historyczne, takie jak Crowdra Receiving the Ashes of Orestes czy The Resurrection of Naïm's Asemrestation, poszukują monumental monumental readsary painting. starsi Jego dziedzictwo w Lille, w tym liście Rafaela i jego świty, trwale przekształciło muzeum jego rodzinnego miasta.Zmarł w Rzymie w 1834 roku, ucieleśnia zarówno neoklasycznego malarza, jak i kolekcjonera zbiorów między Francją a Włochami.Wybór "Jean-Baptiste Wicar" szczególnie porównuje Zmartwychwstanie Syna Wdowy z Naïm i Electry odbierającego prochy Orestesa.Jego lektura sprzyja kompozycji.

Wicar patrzy na malarstwo jako projektant i kolekcjoner: każda figura jest przemyślanym zarysem, każdy gest przekształconym cytatem z Antyki lub Rafaela.