1699 -1779 · Paryż i Akademia Królewska

Ciche materiały, pochłonięte gesty i cierpliwe światło czynią Jeana Siméona Chardina wielkim malarzem zwyczajnego życia XVIII wieku.

Jean-Baptiste Siméon Chardin urodził się w Paryżu w 1699 roku w rodzinie rzemieślników.Dorastał w pobliżu rzemiosł, przedmiotów i materiałów, które stały się sercem jego malarstwa.Wyszkolony w warsztatach Pierre-Jacques’a Cazesa i Noëla-Nicolasa Coypela, wybrał drogę odległą od wielkiego gatunku historycznego. Zamiast bogów, bitew i pałaców obserwował ryby, owoce, przybory, gry dla dzieci i zadania domowe.W 1728 roku La Raie i Le Buffet zwrócili na niego uwagę na wystawie młodzieżowej Pierre-Jacques Cademy i otworzyli mu drzwi Royal Academy jako malarz ryb i owoców 2. nóż, pranie i kot nie tworzą inwentarza: ich wilgotne, szorstkie, metaliczne lub elastyczne powierzchnie łączy światło, które krąży po spojrzeniu Chardin nie rysuje najpierw konturów, a następnie je wypełnia Konstruuje obiekt w małych akcentach, powtórzeniach i wibracjach koloru, do tego stopnia, że nadaje mu wagę i obecność Od lat trzydziestych XVII wieku rozwijał sceny rodzajowe Dostawca pokazuje kobietę przerwaną w jej służbie; Gospodyni przekształca protestację w cichą wymianę między dorosłym a dzieckiem; Dziecko z Totonem śledzi koncentrację młodego chłopca pochłoniętego jego zabawą Działania są skromne, ale usposobienie ręce, spojrzenia, krzesła i akcesoria ujawniają uwagę moralną bez nadmiernej anegdoty Widz nie jest świadkiem demonstracyjnej lekcji: wchodzi w powolny czas, w którym wszyscy wydają się myśleć podczas działania Uznany w całej Europie i wspierany przez królewskie komisje, Chardin wykonywał obowiązki w Akademii i uzyskał zakwaterowanie w Luwrze, W ostatnich latach, kiedy jego wzrok osłabł, zwrócił się ku pastelowi i uzyskał zakwaterowanie w Luwrze, W ostatnich latach, kiedy jego wzrok osłabł, zwrócił się ku pastelowemu i odnowionemu portretowi z bardziej bezpośrednim materiałem.Zmarł w Paryżu w 1779, zwrócił się ku pastelowej i odnowionej portrecie z bardziej bezpośrednim materiałem.179 Siméon Chardin" w szczególności porównuje La Raie i La Pourvoyeuse. Jego lektura sprzyja kompozycji.

Chardin nie tylko oddaje wygląd rzeczy: maluje ich wagę, ich ciszę i czas potrzebny na ich spojrzenie.