Od lat 50 XIX wieku · Japoński druk i odnowa sztuki zachodniej

Japonizm odnosi się do zachodniej fascynacji sztuką Japonii i jej głębokiego wpływu na kompozycję, kolor, wystrój i przedmioty nowoczesności.

Po wymuszonym otwarciu japońskich portów na handel międzynarodowy w latach 1853 -1854, druki, wachlarze, ceramika, lakiery, tekstylia i ilustrowane książki krążyły masowo w Europie i Stanach Zjednoczonych Wystawy Powszechne w Paryżu w 1867 i 1878 roku przyspieszyły to odkrycie Na początku lat 70. XIX wieku francuscy krytycy używali słowa "Japonizm" do opisania pasji, która wykraczała poza prosty zbiór przedmiotów Artyści obserwowali rozwiązania obce perspektywie zachodniej w ukiyo-e Hokusai, Hiroshige lub asymetryczny uklatek, plug, powtarzających się wzorów przestrzennych, ostrych. drukuje i bawi się wyobraźnią kimona w La Japonaise Van Gogh kopiuje Hiroshige bezpośrednio, ale powiększa kolory, zagęszcza kontury i dodaje ozdobne obramowania w celu skonstruowania własnego języka Jego Portret Ojca Tanguy umieszcza model przed prawdziwą mozaiką japońskich obrazów Whistler, Degas, Manet, Toulouse-Lautrec, Nabis i artyści secesji rozszerzają tę przemianę w malarstwie, plakatach, meblach, tekstyliach i architekturze Wielka Fala Kanagawy przypomina nam jednak, że japonizm zaczyna się od japońskich dzieł z ich własnymi kontekstami, jednak Wielka Fala Kanagawa łączy się z historią podziw i inwencja, bez wymazywania uproszczeń, fantazji i relacji władzy wytwarzanych przez zachodnie spojrzenie Wybór "Japonisme" w szczególności porównuje Wielką falę Kanagawy i La Japonaise Jego lektura sprzyja przestrzeni.

Japonizm nie był prostym smakiem dekoracyjnym: dał zachodnim artystom nowe środki kadrowania, spłaszczania i interpunkcji widzialnego świata.