Około 1509 -1575 · Renesans w Antwerpii pomiędzy realizmem a Włochami

Święty Hieronim i rozczochrana staruszka ujawniają dwie strony Jana Matsysa: humanistyczną medytację i ekspresję popchniętą do groteski Flamandzka precyzja spotyka się z monumentalnością poznaną we Włoszech.

Urodzony w Antwerpii około 1509 roku i zmarł w tym samym mieście w 1575 roku, Jan Matsys jest najstarszym synem Quintena Matsysa i bratem Cornelisa Otrzymany mistrz w cechu Saint-Luc w 1531 roku rozpoczął w bezpośredniej ciągłości z rodzinnym warsztatem: precyzyjne kontury, skrupulatne materiały, wysoce zindywidualizowane twarze i zamiłowanie do tematów religijnych W 1544 roku jego przekonania uważane za heretyckie doprowadziły do wygnania z Antwerpii Piętnaście lat wygnania było nadal niedoskonale udokumentowane, ale jego pobyt we Włoszech był zapewniony, kiedy wrócił do Antwerpii w 1558, jego monudalność kompozycje zyskały: postacie zmieniły się: postacie żeńskie włoski renesans Tematy biblijne i mitologiczne często stają się okazją do zmysłowego dopracowania, zwłaszcza u Judyty, Suzanne czy Lota i jego córek Św. Hieronim należy do humanistycznego wszechświata przekazanego przez jego ojca Święty jest nie tylko pokutujący: książka, czaszka i skoncentrowane spojrzenie identyfikują go jako uczonego skonfrontowanego z zwięzłością życia Stara kobieta, która wyrywa włosy, wręcz przeciwnie, wypycha zmarszczki, zamki i gesty do niemal teatralnej wyrazistości Przypisanie pewnych wersji pozostaje dyskutowane pomiędzy Janem, jego kręgiem i warsztatem, znakiem obiegu modeli rodziny W obu obrazach, skrajna uwaga na twarz sprawia, że ciało jest głównym miejscem historii Wybór "Jan Matsys" w szczególności porównuje Staruszka ciągnąca włosy i św. Hieronima Jego lektura sprzyja materiałowi.

Matsys sprawia, że skóra, włosy i dłonie mówią: erudycja Jérôme, podobnie jak rozpacz starszej kobiety, staje się wydarzeniami fizycznymi.