1606 -1683/1684 · Utrecht, Lejda i Antwerpia

Jasne kwiaty, dojrzałe owoce, wyroby szklane, muszle i cenna zastawa stołowa sprawiają, że Jan Davidsz de Heem jest jednym z absolutnych mistrzów wystawnej martwej natury XVII wieku.

Jan Davidsz de Heem urodził się w Utrechcie w 1606 roku w katolickiej rodzinie Jego pierwsze prace, być może karmione przykładem Balthasara van der Asta, nadal faworyzują skromne przedmioty i powściągliwą paletę Zainstalowany w Lejdzie w 1626 roku, malował tonalne marności: książki, instrumenty muzyczne, czaszki i klepsydry przypominają kruchość wiedzy i czasu Jego przybycie do Antwerpii w 1635 roku głęboko zmieniło jego sztukę Odkrył tam kolorowe bogactwo flamandzkiej martwej natury, zwłaszcza głębokie wynalazki Daniela Seghersa, a wkrótce połączył tradycje Północy i Południa.6 Jego przybycie bogate w Antwerpię muszle w kompozycjach zarówno bujnych, jak i rygorystycznie uporządkowanych Owoce i bogata zastawa stołowa na stole pokazują, jak skórka cytryny, grono lub metaliczne odbicie mogą prowadzić oko Martwa natura z homarem i łodzikiem przeciwstawia się skorupie, perłowej skorupie i cennym materiałom; Wazon kwiatów łączy gatunki z różnych pór roku w wyimaginowany bukiet uwiarygodniony przez obserwację Luksus nigdy nie wymazuje medytacji: otwarte owoce, delikatne szkło, owad i wyblakły kwiat przypominają nam, że wszelka obfitość jest ulotna De Heem następnie na przemian przebywa w Utrechcie i Antwerpii, wracając do tego ostatniego miasta po francuskiej inwazji 1672 i zmarł tam w 1683 lub 1684 Podziwiany za umiejętność malowania złota i srebra iluzjonistyczną prawdą, kierował rozchwytywanym warsztatem i szkolił licznych naśladowców, w tym Abrahama Mignona Jego produkcja czyni martwą naturę teatrem, w którym materia, światło, pragnienie i czas reagują na siebie Wybór "Jan Davidsz de Heem" szczególnie porównuje Owoce i bogatą zastawę stołową na stole i Martwa natura: scena bankietowa Jego czytanie sprzyja kolorowi.

De Heem maluje obfitość na skraju jej zaniku: owoce świecą, szkło drży i każdy kwiat przypomina nam, że piękno to chwila.