1860 -1949 · Ostenda, Bruksela i awangarda belgijska

Krzyczące maski, szydercze szkielety, karnawałowe tłumy i wizjonerskie światło czynią Jamesa Ensora radykalnym satyrykiem, na styku symboliki, ekspresjonizmu i nowoczesności.

James Ensor urodził się w Ostendzie w 1860 roku jako syn Anglika i matki Belgijki.Dorastał nad rodzinnym sklepem pamiątek i ciekawostek, gdzie karnawałowe muszle, kostiumy i maski stanowiły później niezbędny repertuar dla jego sztuki.Od 1877 do 1880 studiował w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Brukseli, następnie wrócił do pracy w warsztacie ustawionym nad butikiem.Od 1877 do 1880 studiował w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Brukseli, po czym wrócił do pracy w warsztacie ustawionym nad butikiem. Ostenda pozostała jego miastem, jego światłem i teatralnym pejzażem: plaża, wciąż eksplorowała swoje portowe wnętrza, portowe 1883 Ensor uczestniczył w powstaniu awangardowej grupy Les Vingt, Jednak niezależność szybko zdystansowała go od dominujących nurtów, zwłaszcza neoimpresjonizmu, Od połowy lat osiemdziesiątych XIX wieku maski, szkielety, karykatury i tematy biblijne wtargnęły do jego twórczości Maska nie tylko ukrywa twarz: ujawnia społeczną hipokryzję, próżność i agresywność grupy Ensor uczy się samotnie akwaforty w 1886 roku i znajduje w druku idealny środek do rozpowszechniania swoich satyrycznych wizji Wejście Chrystusa do Brukseli, podjęte w 1888 roku i datowane na 1889 tłum, stanowi jego manifest żołnierzy. niemalże przepędzony w aureolę Chrystus, któremu artysta użycza własnych rysów Epizod religijny staje się krytyczny wobec Kościoła, Państwa, kapitalizmu i społeczeństwa masowego Pojedyncze Maski i Szkielety rywalizujące o saur herring przekształcają komedię domową w niepokojącą farsę; Autoportret z kwiecistym kapeluszem łączy prowokację, ironię i samokonstrukcję Długo kwestionowany Ensor zyskał coraz większe uznanie w XX wieku i został baronem w 1929 r. zmarł w Ostendzie w 1949 r., pozostawił po sobie dzieło, które antycypowało fowizm, ekspresjonizm, surrealizm i współczesną satyrę, nie pozwalając się zwłaszcza na zamknięcie w żadnym ruchu. Wejście Chrystusa do Brukseli i Pojedyncze Maski Jego lektura sprzyja postaciom.

Ensor upuszcza twarze, aby pokazać maski: pod olśniewającą grupą pojawia się groteskowe, okrutne i dziwnie znajome społeczeństwo.