1861 -1942 · Paryż, Dieppe, Offranville i Belle Époque

Pisarze, muzycy, malarze i osobistości społeczne znajdują w portretach Jacques'a-Émile'a Blanche'a, które są zarówno eleganckimi, jak i psychologicznymi, prawdziwie wrażliwymi archiwami Belle Époque i okresu międzywojennego.

Jacques-Émile Blanche urodził się w Paryżu w 1861 r. Syn lekarza alienistycznego Émile Blanche, dorastał w Auteuil i Dieppe w środowisku uczęszczanym przez sztukę, literaturę i wyższe sfery Jego nauczyciel Edmond Maître dał mu bardzo wczesny kontakt z Édouardem Manetem, Henrim Fantinem-Latourem i Claudem Monetem Blanche był szkolony głównie poprzez obserwację, spotkania i kilka porad warsztatowych, a nie poprzez długą karierę akademicką. W jego początkach przykład Maneta i Whistlera zachęcał go do upraszczania funduszy, do dreszczynienia czarnych ludzi i do uchwycenia się w jego bezpośrednim tła. pisarze, muzycy i artyści pozwolili mu wyjść poza kodeksy oficjalnego zlecenia: ubiór, poza, wystrój i światło ujawniają osobowość tak samo jak rangę społeczną Portret Marcela Prousta, namalowany w 1892 roku po ich spotkaniu w Trouville, ukazuje pisarza w wieku dwudziestu jeden lat, wciąż kronikarza społecznego Blada twarz, biały napierśnik i orchidea wyłaniają się z ciemnego tła z elegancją, która już zdaje się zapowiadać proustowski wszechświat Blanche jednocześnie realizuje dzieło malarza-pisarza, publikując wspomnienia, eseje i portrety literackie Zainstalowany w Offranville w 1902 roku, przyjął wiele osobowości na wybrzeżu Normandii jako miejsce i uczynił praca i towarzyskość Grupa Sześciu, namalowana w 1922 roku, skupia pięciu z sześciu kompozytorów wokół pianistki Marcelle Meyer, z Jeanem Cocteau i Jeanem Wienerem; Louis Durey jest nieobecny Obraz nie tylko łączy podobieństwa: pozy, poziomy i wygląd dają zbiorowy obraz powojennej muzycznej nowoczesności Blanche malował przez blisko sześćdziesiąt lat, od portretów po martwe natury, sceny rodzajowe i pejzaże morskie Zginął w Offranville w 1942 roku, pozostawia także listy, fotografie i pisma, które czynią jego dzieło niezastąpionym kroniką swoich czasów Blanche malował przez blisko sześćdziesiąt, od portretów gatunkowych po seakapey 9. Marcel Proust. Jego lektura sprzyja historii.

Blanche maluje społeczeństwo od środka: elegancja najpierw rzuca się w oczy, potem twarz, poza lub cisza odsłania charakter.