udokumentowane już w 1365 roku - zmarł około 1398/1400 · Florencja i późny gotyk

Złote tła, cenne kolory i duże poliptyki liturgiczne umieszczają Jacopo di Cione w sercu malarstwa florenckiego po czarnej śmierci i w dziedzictwie warsztatu Orcagny.

Jacopo di Cione należy do potężnej rodziny florenckich artystów XIV wieku Młodszy brat Andrei di Cione, znany jako Orcagna, Nardo i Matteo, był udokumentowany jako malarz od 1365 roku Najpierw pracował w rozległej sieci rodzinnego warsztatu, gdzie malarstwo, rzeźba i architektura odpowiadały na wielkie zamówienia religijne Florencji, Po śmierci Orcagny w 1368 roku Jacopo przejął zarządzanie warsztatem i ukończył kilka prestiżowych projektów Medic Pier 1369 z Arte dei Medici e Speziali, należał do grona kierowniczego Jacag 1, do którego malarze 1. esencje jego kariery Dzisiaj rozproszone między kilkoma zbiorami, kojarzył koronację Dziewicy, świętych i epizody sakralne w bardzo wielkiej złotej architekturze, Boże Narodzenie z Ogłoszeniem do pasterzy, Zesłanie Ducha Świętego i inne zachowane panele pokazują, jak warsztat organizuje jasną narrację w ramach hierarchicznego systemu Jacopo jest również związany z Pala della Zecca, wykonanym dla florenckiej waluty między 1372 a 1374 rokiem, a także licznymi obrazami nabożnymi Jego styl rozszerza monumentalność Orcagna, akcentując jednocześnie bogactwo dekoracyjne: znakowane złote tła, gęste kolory, architektoniczne trony i rzędy figur nadaj obrazowi powagę ceremonii Twarze i gesty zachowują jednak przystępną delikatność Ważna produkcja warsztatowa i współpraca rodzinna sprawiają, że atrybucje czasem się komplikują Jacopo zmarł około 1398 lub 1400 roku Jego twórczość świadczy o centralnej roli warsztatów zbiorowych w Trecento Florence i żywotności późnego gotyku zdolnego do łączenia materialnego przepychu, doktryny i emocji Wybór "Jacopo di Cione" w szczególności porównuje Adorację królów i Narodzenie i Zwiastowanie do pasterzy Jego lektura sprzyja światłu.

W Jacopo di Cione złoto nie wymazuje historii: przekształca każde narodziny, koronację lub zgromadzenie świętych w obecność liturgiczną.