1890 -1930 · Darmowy kolor i nowoczesna przestrzeń domowa

We współczesnym wnętrzu Fauves, Nabis i pokrewni koloryści przekształcają stół, wiszące, okno i figurę w autonomiczne relacje koloru, wzoru i rytmu.

Na przełomie XIX i XX wieku pomieszczenie domowe stało się decydującym terenem dla uwolnienia koloru Nabi, zwłaszcza Vuillard i Bonnard, spłaszczyli już głębię, pomnożyli wzory i przetopili postacie w tapety, tkaniny i meble W 1905 roku Matisse i Derain zradykalizowali w Collioure użycie dowolnych i intensywnych tonów, które nadałyby nazwę fowizmowi Transportowana do wnętrza swoboda ta służy już nie tylko do opisania ściany, obrusu czy cienia: bezpośrednio konstruuje przestrzeń Przeniesiona do wnętrza wolność nie służy już tylko do opisania punktu chrominacyjnego, a także do pokrycia chrominałuku przestrzeni. martwa natura, stół i okno jak kolorowa architektura Poza Francją Francis Cadell dostosowuje dekoracyjną klarowność podobną do szkockich salonów, Kolekcja ta poszerza zatem widok na równoległe kominki, gdzie jasny kolor, wzór i uproszczenie kształtu odnawiają scenę domową Wybór "Fauwistyczne wnętrza i sceny domowe" szczególnie porównuje Wnętrze z różowymi zasłonami - Édouard Vuillard i Wnętrze: pomarańczowa żaluzja - Francis Cadell Jego lektura sprzyja światłu.

We wnętrzu Fauvista kolor nie pokrywa ścian: staje się światłem, głębią i emocją pomieszczenia.