1874 -1886 · Światło, życie współczesne i niezależność artystyczna

Urodzony wokół wystaw organizowanych poza Oficjalnym Salonem, impresjonizm przekształca doznania wizualne, plener i współczesne sceny w siły napędowe nowego obrazu.

15 kwietnia 1874 roku trzydziestu jeden artystów otworzyło niezależną wystawę w dawnej paryskiej pracowni fotografa Nadara, do której rości sobie prawo Monet, Renoir, Degas, Morisot, Pissarro, Cézanne i Sisley prezentują prace, które odrzucają hierarchie i procedury Salonu Urzędowego Dziennikarz Louis Leroy kpi z Impresji, wschodzącego słońca Moneta i używa słowa "impresjonista" Początkowo ironiczne, termin ten był twierdzony przez grupę od 1877 roku Osiem wystaw zbiorowych następowało po sobie aż do 1886 roku, z uczestnikami i zmiennymi wyborami estetycznymi Impresjonizm nie stanowi zatem unikalnej receptury przemiany Moneta i S światło w krajobrazie; Renoir obserwuje wypoczynek i towarzyskość; Degas pracuje nad ruchem, powtórzeniami i kadrowaniem inspirowanym fotografią; Morisot i Cassatt nadają nowe miejsce kobiecemu i domowemu doświadczeniu; Pissarro podąża za wsią, jak również miastem Widoczny dotyk, zestawienie tonów, kolorowe cienie i malowanie na świeżym powietrzu pomagają zachować pierwszorzędne doznanie, nawet gdy płótno jest zajęte w pracowni Cztery wybrane prace podsumowują kilka napięć Wrażenie, wschodzące słońce sprzyja atmosferze Bal du moulin de la Galette uchwyca tłum przecięty światłem Klasa tańca przemienia się nauka choreografii spojrzenia Olympia Maneta, przed grupą, ale decydująca dla jej pokolenia, bezpośrednio konfrontuje widza z nowoczesnością modelu i obrazu Wybór "Impresjonista" szczególnie porównuje Impression, Soleil Levant i Bal du Moulin de la Galette Jego lektura sprzyja przestrzeni.

Impresjonizm nie tylko szybko maluje: rekonstruuje świat z sensacji, chwili i spojrzenia, które stało się w pełni nowoczesne.