Około 1610 -1650 · Światłocień, dialog i obecność cielesna

Podobną intensywność nadaje epizodom Chrystusa Artemizja, gdzie światło, gesty i spojrzenia sprawiają, że święta historia jest spotkaniem człowieka.

Artemisia Gentileschi słynie z biblijnych bohaterek, ale jej wizerunki Chrystusa ujawniają inny aspekt jej sztuki Wyszkolona w karawaggeskim naturalizmie przybliża postacie do widza, modeluje ciało skierowanym światłem i konstruuje historię z natychmiast czytelnych gestów W Chrystusie Błogosławiącym Dzieci ciała łączą się wokół wymiany spojrzeń i rąk Chrystus i Samarytanka przy studni opierają się na dialogu: obie postacie zajmują przestrzeń z równą obecnością i rękami Chrystus i Samarytanka przy studni opierają się na dialogu: obie postacie zajmują przestrzeń z równą obecnością, podczas gdy studnia staje się konkretnym osią objawienia Madonny bogate w przestrzeń Adonny, a studnia bogata Artemizja dostosowuje w ten sposób malarstwo religijne do różnych kontekstów Rzymu, Florencji, Neapolu czy Londynu, nie tracąc przy tym poczucia dramatycznej bliskości Wybór "Jezus Chrystus Artemizji Gentileschi" w szczególności porównuje Dziewicę z Dzieciątkiem i Różaniec oraz Chrystusa błogosławiącego dzieci Jego lektura sprzyja rysowaniu.

W Artemizji Chrystus objawia się w związku: błogosławiona ręka, spojrzenie odpowiada, a światło łączy istoty.