Perspektywa, architektura i łaska · XV - XVI wiek

Od Piero della Francesca po Pinturicchio, Filippo Lippiego i Correggio Zwiastowanie staje się laboratorium perspektywy, światła i ludzkiej obecności.

Zwiastowanie oferuje malarzom renesansu idealną scenę do zjednoczenia świętej narracji i wizualnej innowacji Wystarczy dwie postacie: archanioł Gabriel przynosi swoje przesłanie, a Maryja przerywa jej czytanie lub modlitwę Wokół nich architektura mierzy przestrzeń, zamknięty ogród przywołuje czystość, a światło uwidacznia boskie działanie Piero della Francesca konstruuje spokojne spotkanie w geometrycznym porządku, gdzie kolumny, podłoga i interwały są równie ważne jak gesty Filippo Lippi łączy postacie i bardziej łączy twarze intymne, a Lippi bardziej miękkie. ruch, chmury i światło zapowiadają bardziej dynamiczną wrażliwość, Od jednego dzieła do drugiego, ten sam odcinek pokazuje, jak renesans przechodzi od architektonicznej przejrzystości do coraz bardziej mobilnej emocji Wybór "Zwiastowania renesansu" szczególnie porównuje Zwiastowanie - Pinturicchio i Zwiastowanie - Piero della Francesca Jego lektura sprzyja materiałowi.

Odradzające się Zwiastowanie przekształca dystans między Gabrielem i Maryją w przestrzeń malarstwa: perspektywa, światło i gest sprawiają, że cud jest widoczny.