1733 -1808 · Paryż, Rzym i wyobraźnia ruin

Starożytne ruiny, ogrody, pożary i muzealne galerie czynią Huberta Roberta wizjonerskim malarzem zdolnym przekształcić architekturę w pamięć, spektakl i projekt.

Hubert Robert urodził się w Paryżu w 1733 roku i po raz pierwszy otrzymał szkolenie od rzeźbiarza Michała Anioła Slodtza Wyjechał do Rzymu w 1754 roku z przyszłym księciem Choiseul i uzyskał miejsce w Akademii Francuskiej, Przez ponad dekadę projektował starożytne zabytki, ogrody, kamieniołomy i sceny codzienne, bywał we Fragonardzie i napotkał decydujący wpływ Panniniego i Piranesiego, Po powrocie do Paryża w 1765 roku został przyjęty do Akademii Królewskiej w następnym roku jako malarz architektury, Jego sukces przyniósł mu przydomek Robert des Ruines Jego zachciałości łączyły prawdziwe fragmenty, wypierały pomniki, roślinność, roślinność, roślinność i małe figury teatralne, aby przekształcić starożytność w starożytność teatru Nie ogranicza się jednak do pozostałości rzymskich Projektant Ogrodów Królewskich, strażnik malarstwa królewskiego następnie aktor przyszłego Luwru, wyobraża sobie ogrody, dekoracje i przestrzenie wystawiennicze Projekt Rozwoju dla Grande Galerie du Louvre odzwierciedla jego refleksję nad światłem nad głową i cyrkulacją Jego odpowiednik, Widok Wielkiej Galerii w ruinach, wystawiony w 1796 roku to samo miejsce, które stało się pozostałością: przyszłość muzeum i jego ewentualne zniknięcie współistnieją Wnętrze Koloseum przekształciło starożytną architekturę w zamieszkałą scenę w 1796 roku, gdzie ludzka skala sprawia, że masa pomnika jest postrzegalna. Wnę Opery starożytnej sceny obecność świadków Aresztowany w 1793 roku w czasie Terroru Robert spędził dziesięć miesięcy w więzieniu i nadal rysował Zwolniony po upadku Robespierre'a uczestniczył w organizacji Centralnego Muzeum Sztuki i został kuratorem przyszłego Luwru Do śmierci w 1808 roku łączył obserwację, inwencję i świadomość historyczną Jego ruiny nie tylko celebrują przeszłość: kwestionują kruchość jakiegokolwiek obecnego pomnika Wybór "Huberta Roberta" nie tylko celebruje przeszłość: kwestionują kruchość jakiegokolwiek obecnego pomnika Wybór "Huberta Roberta" szczególnie porównuje projekt rozwoju Grande Galerie duvre i widok na Grande Galerie

Robert patrzy na każdą architekturę w dwóch etapach: tego, jak się jej używa i tego, jak znika. To właśnie w tej szczelinie rodzi się poezja jej ruin.