1575 -1642 · Bolonia i Rzym

Idealny wdzięk, czyste światło i wyważone gesty czynią Guido Reniego jednym z wielkich mistrzów europejskiego klasycyzmu barokowego.

Guido Reni urodził się w Bolonii w 1575 roku w rodzinie muzyków, w bardzo młodym wieku wstąpił do flamandzkiej pracowni Denysa Calvaerta, następnie wstąpił do akademii Carracci, gdzie nauka rysunku, starożytności i Rafaela była zgodna z obserwacją żywego modelu, Około 1601 lub 1602 roku Reni wyjechał do Rzymu, Tam zetknął się z dziedzictwem Rafaela, starożytną rzeźbą i nowym obrazem Caravaggia Ukrzyżowanie świętego Piotra zajęło Caravaggia światłocienie i siłę fizyczną, ale zorganizowało tortury z już osobistą jasnością Reni, dzieła dla potężnych patronów a Godziny krzyżują się po niebie świetlistym, zrównoważonym i muzycznym fryzem Wracając do Bolonii około 1613 roku, kierował bardzo aktywnym warsztatem i odpowiadał na rozkazy z całej Europy, Jego obraz poszukuje idealnego piękna zdolnego do podniesienia religijnego lub mitologicznego podmiotu Tony skóry rozjaśniają się, cienie stają się srebrzyste, a uniesione twarze wyrażają zawarte emocje.W Masakrze Niewiniątek przemoc jest uporządkowana według rygorystycznej geometrii, która sprawia, że każdy ból jest czytelny. W Masakrze Niewinią przemoc uporządkowana według rygorystycznej geometrii. blade i unoszące się w powietrzu draperie Ostatni styl Reni staje się swobodniejszy i wyraźniejszy, czasem prawie niedokończony, pozwalając na odetchnięcie przygotowaniu płótna Mistrz doświadczył również trudności związanych z grą, co napędzało obfitą produkcję i szerokie wykorzystanie warsztatu Zmarły w Bolonii w 1642 roku Reni wywarł ogromny wpływ na obraz sakralny, rzymski klasycyzm i szerokie wykorzystanie warsztatu Zmarły w Bolonii w 1642 roku Reni wywarł ogromny wpływ na obraz sakralny, rzymski klasycyzm i malarstwo europejskie aż do XIX wieku Wybór "Guido Reni" porównuje zwłaszcza Masakrę Niewicznych i Świętego Michała demona Archanioła.

Reni dyscyplinuje dramat, nie gasząc go: linia, światło i wdzięk przekształcają przemoc lub pragnienie w wyraźną, niemal muzyczną emocję.