aktywny około 1332 -1367 · Padwa i Wenecja

Tom Giotteski, gotycka elegancja i bizantyjski blask można znaleźć w Guariento di Arpo, pierwszym wielkim nadwornym malarzu Carraresi w Padwie.

Guariento di Arpo urodził się prawdopodobnie w okolicach Padwy na początku XIV wieku Dokumenty pozostają rzadkie i "di Arpo" oznacza imię ojca, a nie miejsce Jego obecność jest poświadczona w Padwie z lat trzydziestych XIII wieku, kiedy miasto wciąż utożsamia rewolucję Giotta z kaplicą Scrovegnich Guariento zachowuje z tego dziedzictwa ciężar ciał, budowę przestrzeni i czytelność gestu, ale kojarzy je z elegancką linią gotyku i budową przestrzeni oraz czytelnością gestu, ale kościół kojarzy się z eleganckim cyklem dzieła gotyckiego i bizantyjskiego splendoru, który jest pierwszym podpisem jego Augusta, ale kościół kojarzy się z elegancką linią gotyku i bizantyjskiego splendoru.1 charakterystycznym dla jego procesu Venendor zniszczony bombardowaniami z 1944 roku Jego relacje z rodziną da Carrara stały się centralne Dla kaplicy pałacu seigneurial namalował serię aniołów, świętych i złotych paneli, które uczyniły przestrzeń odbiciem niebiańskiego dworu, Aniołowie z Guariento, leżący, opancerzony lub bogato ubrany, łączą teologiczną hierarchię i arystokratyczne wyrafinowanie Jego Madonny osadzają Dziewicę na solidnym tronie, zachowując jednocześnie złoto, motyw i miękkość ikony Wniebowstąpienie Chrystusa pokazuje, jak nakłada on ziemską przestrzeń, pionowy ruch i niebiański porządek W 1365 roku Republika Wenecka wezwała go do pomalowania Raju Doż Koronacja Dziewicy Dzieło, zniszczone wówczas przez Raj Tintoretto, pozostaje jedynie w stanie fragmentarycznym, ale świadczy o jego sławie poza Padwą Guariento zmarł przed 1370 r. jego dzieło otworzyło drogę do wielkiego malarstwa padewskiego końca stulecia: połączyło dziedzictwo florenckie, wenecką drogocenność i polityczne ambicje miejscowego dworu Wybór "Guariento di Arpo" szczególnie porównuje Dziewicę z Dzieciątkiem i Wniebowstąpienie Chrystusa Jego lektura sprzyja światłu.

Guariento nadaje giotteskowe ciało o bizantyjskim blasku: pod złotymi i cennymi motywami postacie i architektura zyskują nowy ciężar w służbie dworu Padwy.