1858 -1899 · Mediolan, Brianza, Gryzonia i Engadyna

Podzielone światło, alpejskie pastwiska i symbolika natury sprawiają, że Giovanni Segantini jest jednym z najbardziej wyjątkowych malarzy końca XIX wieku w Europie.

Giovanni Segantini urodził się w 1858 roku w Arco, wówczas w Cesarstwie Austriackim Sierota w bardzo młodym wieku, miał trudne dzieciństwo w Mediolanie i przeszedł przez zakład poprawczy, Jego praktyka u dekoratora następnie jego studia w Akademii Brera pozwoliły mu szybko zdobyć mistrzostwo w rysowaniu i malowaniu Smoka jego spotkanie z Sant'Antonio przyciągnęło uwagę jego studium światła z kupcem Vittore Grubicy de Dragon jego studium światła Pasterze, matki, zwierzęta i dzieła wiejskie stają się tematami monumentalnego malarstwa Od końca lat osiemdziesiątych XIX wieku rozdzielał kolor na długie zestawione ze sobą nitkowate akcenty Światło nie pokrywa już kształtów; wydaje się krążyć po trawie, wełnie, śniegu i powietrzu Technika ta służy symboliście i panteistycznej wizji Góra staje się miejscem cykli życia, macierzyństwa, śmierci i powrotu do natury Południe w Alpach, namalowane w 1891 roku, łączy młodą pasterkę, stado i wysoką klarowność otwartego krajobrazu Midi w Alpach, namalowane w 1891 roku, łączy w sobie jasność młodą pasterkę, a w ostatnich latach Segantini zaprojektował rozległą panoramę Engadyny, zredukowaną z powodu braku środków do Tryptyku Alp - Życie, Natura i Śmierć Zmarł nagle w 1899 roku na Schafbergu podczas pracy w tej firmie Jego obraz łączy realizm pasterski, naukę o kolorze i aspiracje duchowe Wybór "Giovanni Segantini" szczególnie porównuje Midi w Alpach Jego lektura sprzyja światłu.

Segantini nie tylko opisuje światło alpejskie: rozkłada je na kolorowe nici, aż człowiek, zwierzę i góra oddychają razem.