około 1435 -1516 · Wenecja i narodziny nowoczesnego koloru

Naturalne światło, medytacyjne krajobrazy i madonny cichej czułości czynią Giovanniego Belliniego założycielem wielkiego weneckiego malarstwa renesansu.

Giovanni Bellini urodził się w Wenecji około 1435 roku w dynastii malarzy, Szkolił się w pracowni swojego ojca Jacopo u boku swojego brata Gentile'a Jego pierwsze prace wiele zawdzięczają Andrei Mantegnie, jego szwagrowi: przenikliwe kontury, rzeźbiarskie skały i rygorystyczna perspektywa następnie konstruowały jego figury Bellini stopniowo przekształcał to dziedzictwo poprzez nową dbałość o światło, atmosferę i krajobraz Przejście Antonello z Messyny do Wenecji w latach siedemdziesiątych XIV wieku wzmocniło zastosowanie malarstwa olejnego, które pozwoliło na bardziej elastyczne przejścia, głębokie kolory i świetlistą jedność nieznaną temperze W jego Madonnach, Dziewicy i Dziewicy i Dzieciątku zajmij kameralną przestrzeń, podczas gdy krajobraz wzgórz, ścieżek i miasteczek przedłuża ich stan duchowy Jego ołtarze, jak ten z San Giobbe czy z San Zaccaria, instalują świętych w architekturze skąpanej we wspólnym świetle: sakralna rozmowa staje się wiarygodnym i cichym miejscem W 1479 roku Bellini pracował z Gentile nad cyklem Pałacu Dożów, obecnie zniszczonym, a wkrótce kierował jednym z najważniejszych warsztatów w Wenecji Giorgione i Tycjan uformował się na jego orbicie, podczas gdy Cima da Conegliano i wielu Belliniani uformowało jego modele Giorgione i Tycjan uformowało jego orbitę założona ze swobodą, która prowadzi dialog z nowym pokoleniem Zmarła w 1516 roku Bellini uczyniła światło naturalne jednoczącą zasadą malarstwa weneckiego i nadała pejzażowi decydującą funkcję emocjonalną Wybór "Giovanni Bellini" szczególnie porównuje Anioła Zwiastowania i Dziewicę Zwiastowania oraz Madonnę del Prato Jego lektura sprzyja opowieści.

Bellini nie umieszcza postaci przed krajobrazem: nadaje twarzy, niebu i ziemi to samo medytacyjne światło.