około 1477 -1510 · Castelfranco, Wenecja i poezja kolorowa

Klimatyczne krajobrazy, enigmatyczne tematy i wyblakły kolor sprawiają, że Giorgione jest tajemniczym inicjatorem weneckiego renesansu XVI wieku.

Giorgio da Castelfranco, nazywany Giorgione, urodził się prawdopodobnie około 1477 roku w Castelfranco Veneto Jego życie pozostaje słabo udokumentowane, a jego katalog nadal wywołuje debatę, ale jego wpływ na malarstwo weneckie jest ogromny Prawdopodobnie ukształtował się w środowisku Giovanniego Belliniego i pracował w Wenecji na przełomie XVI wieku W ołtarzu Castelfranco Dziewica i święci nie są już izolowani w sztywnej architekturze: krajobraz, światło i cisza łączą przestrzeń sakralną Giorgione opracował wówczas obrazy przeznaczone dla prywatnych kolekcjonerów, często mało lub średnioformatowych, których tematyka pozostaje trudna do wyjaśnienia Tempest łączy w sobie żołnierz, kobieta karmiąca piersią, miasto, błysk błyskawicy i wilgotna natura bez dostarczania pewnej narracji Trzej Filozofowie umieścili obserwację i światło w sercu równie otwartej medytacji Ta dwuznaczność staje się siłą poetycką Kolor nie tylko zdobi rysunek; stopniowo buduje ciała, powietrze i głębię poprzez drobne przejścia tonalne W 1508 roku Giorgione pracował z młodym Tycjanem nad zewnętrznymi freskami Fondaco dei Tedeschi, obecnie prawie zagubionymi. W 1508 roku Giorgione pracował z młodym Tycjanem nad zewnętrznymi niekompletnymi freskami Fondaco dei Tedeschi, obecnie zaginionymi. kraj Giorgione zmarł na zarazę w 1510 roku, jeszcze młody W karierze około piętnastu lat, mimo to otworzył drogę dla Tycjana i całego obrazu opartego na atmosferze, wewnętrznej muzyce i wolności spojrzenia, Wybór "Giorgione" szczególnie porównuje Burzę i Śpiącą Wenus Jego lektura sprzyja przestrzeni.

W Giorgione temat nigdy się nie zamyka: kolor, krajobraz i cisza tworzą zagadkę, którą widz musi raczej zasiedlić, niż rozwiązać.