1734 -1802 · Wielki portret brytyjski, Londyn i studia Emmy Hamilton

Wrażliwe twarze, szybkie drapowanie, teatralne pozy i niezliczone studia Emmy Hamilton czynią George'a Romneya jednym z wielkich brytyjskich portrecistów XVIII wieku.

George Romney urodził się w Dalton-in-Furness, Lancashire, w 1734 roku Syn stolarza, otrzymał lokalne szkolenie od podróżującego portrecisty Christophera Steele przed osiedleniem się w Kendal Ambitny, opuścił rodzinę do Londynu w 1762 roku i najpierw starał się zadomowić w malarstwie historycznym Kilka nagród od Society of Arts poświadczyło to dążenie, ale portret szybko stał się centrum jego kariery Między 1773 a 1775 podróżą do Włoch pozwolił mu studiować Raphael, Titian, Correggio i wielkie rzymskie odznaczenia Po powrocie do Londynu Romish Square i Romend założył swoją pracownię portretową w Cavendy najbardziej poszukiwane od brytyjskiego społeczeństwa Lady Elizabeth Stanley, admirał Sir Chaloner Ogle lub wiele modeli, których imiona czasami zaginęły, uchwycone są w eleganckiej pozie, z precyzyjnie obserwowaną twarzą i ubraniami traktowanymi swobodniej Romney unika Akademii Królewskiej i utrzymuje samodzielną pozycję, zorganizowaną wokół bardzo produktywnego warsztatu Jego spotkanie w 1782 roku z Emmą Hart, przyszłą Lady Hamilton, zmieniło jego wyobraźnię, rysował i malował ją dziesiątki razy jako Circe, bachante, święty, magik lub postać Szekspira Lady Hamilton w Circe to zatem nie tylko portret: gest, wygląd i zasłona przekształcają model jako postać mitologiczna, na pograniczu sceny i ekspresyjnego studium Tysiące rysunków świadczą o projektach historycznych, literackich i religijnych, z których wiele nigdy nie zostało ukończonych W swoim Autoportrecie bardziej powściągliwe spojrzenie ujawnia artystę stojącego za tą światową maszyną Romney powrócił na Północ w 1799 roku, osłabiony chorobą, a zmarł w 1802 roku Jego twórczość łączyła podobieństwo społeczne, inwencję teatralną i rysowane badania o wyjątkowej skali Wybór "George Romney" szczególnie porównuje Lady Hamilton jako Circe i Lady Elizabeth Stanley Jego lektura sprzyja rysowaniu.

Romney konstruuje portret pomiędzy dwiema prędkościami: twarz zachowuje tożsamość, natomiast zasłona i gest uwalniają modelkę w stronę teatru i mitu.