1827 -1902 · Malarstwo rosyjskie, Starożytność, sceny włoskie i realizm społeczny

Starożytny Rzym, włoskie ulice, śródziemnomorskie światło i świadomość społeczna pozwalają Fiodorowi Bronnikowowi zjednoczyć malarstwo historyczne i realistyczne spojrzenie.

Fiodor Andriejewicz Bronnikow urodził się w Czadrinsku w 1827 roku w rodzinie malarza ikon, który udzielał mu pierwszych lekcji Osierocony w wieku szesnastu lat wyjechał do Sankt Petersburga i najpierw pracował dla drzeworytnika Ewstafiego Bernardsky'ego Zauważony przez rzeźbiarza Piotra Clodta, mógł brać udział w kursach w Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych, a następnie został stałym uczniem Aleksieja Markowa. W 1853 roku duży złoty medal otworzył pobyt studyjny we Włoszech. Bronnikow osiadł w Rzymie, którego ruiny, mieszkańcy i światło stały się trwałym centrum jego twórczości, On obserwuje Starożytność nie jako abstrakcyjne otoczenie, ale jako świat obrzędów, decyzji moralnych i napięć ludzie Hymn Pitagorejczyków we wschodzącym słońcu łączy włoski krajobraz, grupę w procesji i ideał filozoficzny Horacy zapalił swoje wiersze przed Patronem i Czytając wyrok śmierci na Thraseę Paetus, oddaj rzymskiej historii wyraźna dramaturgia, konstruowana gestami i spojrzeniami, Podczas powrotu do Rosji między 1863 a 1865 Akademia nadała mu tytuł profesora za kompozycję poświęconą Horacemu Spotkanie z artystami protestujący, którzy mieli utworzyć Pogotowie, rozszerzyli jego malarstwo na tematy współczesne Członek grupy od 1873 roku, wysyłał sceny chłopów, ulic i prac z Włoch, niekiedy poprzecinane krytyką społeczną. Przeklęte Pole, poświęcone przemocy starożytnego niewolnictwa, łączy w ten sposób erudycję i współczesne oburzenie Rue we Włoszech pokazuje drugą stronę swojej sztuki: światło, architekturę i codzienną obecność Zmarła w pobliżu Rzymu w 1902 roku, Bronnikow zapisał Czadrinskowi ponad trzysta obrazów, szkiców i rysunków, które stały się rdzeniem działu artystycznego lokalnego muzeum Wybór "Fiodora Bronnikowa" szczególnie porównuje hymn Pitagorejczyków i Horacego przed Patronem Jego lektura sprzyja przestrzeni.

Bronnikow uobecnia starożytność: za togą i kamieniem szuka decyzji moralnej, niesprawiedliwości i zwykłego życia.