1789 -1869 · Nazaryteizm, Rzym i odrodzenie sztuki religijnej

Czyste kontury, opowieści biblijne, freski zbiorowe i idealne miejsce Rafaela Friedrich Overbeck w centrum ruchu nazarejskiego.

Johann Friedrich Overbeck urodził się w Lubece w 1789 r. po wstępnym szkoleniu u Josepha Nicolausa Peroux i odkryciu Tischbeina i Philippa Otto Runge, wstąpił do Akademii Wiedeńskiej w 1806 r. rozczarowany nauczaniem akademickim założył w 1809 r. wraz z Franzem Pforrem i kilkoma towarzyszami grupę bractwa św. Łukasza, czyli Lukasbunda. Ich ambicją jest odnowienie sztuki poprzez szczerość religijną, pracę zbiorową i studia mistrzów przed Raphaelem. W 1810 r. grupa przeniosła się do Rzymu, w dawnym klasztorze Sant.1, w grzechu, ich zbiorowym, poprzez naukę, ich kolektywną, 1 nawrócony na katolicyzm w 1813 roku i pozostał w Rzymie aż do śmierci Freski Casa Bartholdy, w tym Józefa sprzedanego przez jego braci, następnie te z Villa Massimo nadały ruchowi międzynarodową widoczność Overbeck opowiada się za jasnym zarysem, spokojną kompozycją, czytelnymi gestami i kolorem podporządkowanym duchowej historii Włochy i Niemcy uosabiają pożądany sojusz między włoską kulturą a niemiecką wrażliwością Triumf religii w sztuce skupia ponad stu artystów wokół Dziewicy i oferuje chrześcijańską historię stworzenia; ta praca programowa, ukończona w 1840 roku dla Städla, wzbudziła podziw i gwałtowną krytykę Tam Zmartwychwstanie Łazarza ukazuje zdolność Overbecka do artykułowania grupy, przestrzeni i emocji bez przełamywania ideału czystości Odmawiając kilku stanowisk w Niemczech kierował rozległą siecią studentów, sponsorów i rytowników z Rzymu, Kiedy zmarł w 1869 roku, jego wpływ rozszerzył się na niemieckie, austriackie i brytyjskie malarstwo religijne XIX wieku Kiedy zmarł w 1869 roku, jego wpływ rozszerzył się na niemieckie, austriackie i brytyjskie malarstwo religijne XIX wieku Kiedy zmarł w 1869 roku, jego wpływ rozszerzył się na niemieckie, austriackie i brytyjskie malarstwo religijne XIX wieku.Wybór "Friedrich Overbeck" zwłaszcza przez jego braci i Niemcy.

Overbeck chce nadać obrazowi religijnemu zbiorową prawdę: zarys dyscyplinuje emocje, a fresk skupia artystów wokół tego samego ideału.