1510 -1563 · Manieryzm florencki i rzymski, maniera bella i portret

Elegancka anatomia, wyszukane kolory, sprytne dekoracje i krystalicznie czyste portrety stawiają Francesco Salviatiego w samym sercu XVI-wiecznej maniery bella.

Francesco de'Rossi, znany jako Francesco Salviati, urodził się we Florencji w 1510 roku Szkolił się kolejno u Baccio Bandinelliego, Raffaello da Brescia i Andrei del Sarto, których pewny projekt i równowaga postaci zatrzymał Zainstalowany w Rzymie w 1531 roku, wszedł na służbę kardynała Giovanniego Salviatiego, którego imię przyjął Freski Oratorium San Giovanni Decollato ugruntowały jego reputację i odsłoniły obraz pielęgnowany przez Rafaela, Michała Anioła i Starożytność Salviati następnie prowadził mobilną karierę między Rzymem, Wenecją, Florencją, Bolonią, Bolonią, Bolonią, Bolonią, Bolonią, a Florencją, swoją linią obiegu wzbogacił ten charakter Mantui i Francji. kolor wenecki, elegancja Parmigianino i rzymska monumentalność We Florencji stworzył wielki cykl Opowieści Camille'a dla Cosimo I w Palazzo Vecchio, gdzie architektura malarska, bohaterskie postacie i ozdoby składają się na manifest polityczny W Rzymie Farnese powierzyli mu kilka ozdób i kaplic Jego rysunki, często wykonywane z bardzo swobodną energią, przygotowują freski, ołtarze, gobeliny i ryciny Salviati jest również niezwykłym portrecistą Cienkie, przezroczyste powierzchnie, ręce, biżuteria, litery i odzież określają rangę modelu, podczas gdy spojrzenie utrzymuje indywidualną obecność artystów Portrety pięciu przemień pamięć o Giotto, Donatello, Michale Aniole, Rafaelu i Brunelleschim w genealogię włoskiej kreacji Depozycja z Krzyża ujawnia jego zamiłowanie do skręconych ciał, przekątnych i zawartego dramatu Chwalony przez Vasariego jako mistrza bella maniery, Salviati zmarł w Rzymie w 1563 roku Jego twórczość łączy wirtuozerię florenckiego rysunku z prawdziwie europejską kulturą dworską Wybór "Francesco Salviati" w szczególności porównuje Portrety Pięciu Artystów i Sainte Famille ze świętym Janem Chrzcicielem Jego lektura sprzyja materiałowi.

Salviati czyni wirtuozerię językiem mocy: ciało, wystrój i portret stają się aktorami wyuczonej i mobilnej elegancji.