Około 1822 -1874 · Las, skała, kamieniołom i studium motywu

W Fontainebleau Corot konfrontuje się z dębami, piaskowcem, kamieniołomami i postaciami wiejskimi: las staje się warsztatem naturalnej wielkości, w którym precyzyjna obserwacja i kompozycja historyczna odpowiadają sobie nawzajem.

Camille Corot bywała w lesie Fontainebleau w latach dwudziestych XIX wieku, przed i po swojej pierwszej podróży do Włoch, Strona oferuje wyjątkową różnorodność: duże dęby z Bas-Bréau, chaos piaskowca, opuszczone kamieniołomy, krawędzie, domy chłopskie i ścieżki robotnicze Corot maluje na motywie w celu zbadania światła, struktury pni i relacji między skałą, niebem i roślinnością Niektóre badania zachowują szczerość sesji plenerowej; inne stają się bardziej skonstruowanymi obrazami wystawowymi Las Fontainebleau prezentowany na Salonie w 1834 roku należy do krajobrazu historycznego, kategorii, która kojarzy obserwowane miejsce z ambicją narracyjną Drwale, pasterze czy artysta przechodzący wśród skał nie tylko służy jako drabina: ich działalność umieszcza las w prawdziwym życiu społecznym Corot nie jest całkowicie mylony ze szkołą Barbizona, ale dzieli się z malarzami, którzy tam są połącz wybór krajobrazu jako głównego tematu Fontainebleau staje się w ten sposób laboratorium pomiędzy klasyczną tradycją a nowoczesnością bezpośredniego spojrzenia. Wybór „Fontainebleau Camille Corot" w szczególności porównuje Bûcheronnes do stopa dużego dębu i Dom Chłopski w Fontainebleau Jego lektura sprzyja atmosferze.

Fontainebleau nadaje Corotowi naturalną architekturę: pień przenosi pion, piaskowiec buduje pierwszy plan, a światło otwiera przejście w stronę nieba.