1816 -1887 · Paryż i Acquigny, odrodzenie martwej natury

Szynka, laur, gazeta i list tworzą lunch z lat 70. XIX wieku, podczas którego dziedzictwo XVIII wieku spotyka się z przedmiotami datowanymi na współczesne życie.

Philippe Rousseau najpierw trenował z pejzażystą Victorem Bertinem i malarzem historycznym Antoine-Jeanem Grosem, ale odnalazł drogę do martwej natury i scen zwierząt Od lat czterdziestych XIX wieku jego kompozycje przyniosły mu medale, zamówienia dekoracyjne i sukcesy u kolekcjonerów takich jak James de Rothschild Martwa natura z szynką, namalowana w latach siedemdziesiątych XIX wieku, przy odmowie pastiszu, rousseau wyrażał podziw dla francuskiej tradycji XVIII wieku Szynka zwieńczona laurem zajmuje materialne centrum posiłku; po lewej stronie kopia Le Figaro zakotwicza scenę w wiadomościach, podczas gdy list adresowany do malarza w jego domu w jego domu przekształca stół we fragment biograficzny Obraz mógłby odpowiadać Luncheon wystawionemu na Salonie w 1877 Martwa natura staje się tym samym pośrednim portretem artysty poprzez to, co czyta, otrzymuje i umieszcza przed nim Wybór "Philippe Rousseau" szczególnie porównuje Martwą naturę z szynką Jego lektura sprzyja rysowaniu.

Stół wydaje się cichy, ale gazeta i list podają mu datę, adres i prawie głos.