1869 -1954 · Od Collioure do gwaszy ciętych

Poznaj Henriego Matisse'a w Centre Pompidou, od Porte-fenêtre w Collioure po La Tristesse du roi, główny zespół, w którym warsztat, kolor i krojenie prowadzą do monumentalnej formy prostoty.

Narodowe Muzeum Sztuki Nowoczesnej zachowuje niezbędny zestaw do zrozumienia ewolucji Henriego Matisse'a Francuskie okno w Collioure, namalowane w 1914 roku, przekształca znajomy motyw w niemal abstrakcyjny próg: pionowe paski, balkon i ciemny prostokąt zawieszają widok między wnętrzem a zewnętrzem Kilka dekad później Żółte i Niebieskie Wnętrze pokazuje, jak stół, krzesło, okno i przedmioty mogą balansować w świetle dekoracyjnym, Malarz w swojej pracowni odbija się bezpośrednio na twórczości artysty, relacji między modelem modelu płótna, płótna i przestrzeni życiowej Malarza w jego pracowni odbija się bezpośrednio na relacji artysty między modelem glated, płótna i sztuki łączy króla Dawida, muzykę, taniec i wymiar autobiograficzny. Duża czarna postać, muzyk i tancerz wyróżniają się na tle płaskich obszarów zielonych, niebieskich, żółtych i różowych; złote kształty krążą jak nuty melodii. Artysta uznał to dzieło za równe swoim najlepszym obrazom. Kolekcja Center Pompidou umożliwia zatem podążanie za tą samą ambicją: uproszczenie bez zubożenia, uczynienie koloru architekturą, a następnie nadanie wycince monumentalności obrazu. Wybór „Henri Matisse at the Center Pompidou" pozwala w ten sposób podążać za tą samą ambicją: uprościć bez zubożenia, nadać kolor architekturze, a następnie ambicję malowania.

W Center Pompidou czarne okno Collioure'a i wycięty papierowy król wyrażają to samo pragnienie: usunąć dodatek, aż kolor, rytm i emocje staną się jednością.