1880 -1935 · Berlin, Secesja, plener i imperialna nowoczesność

Poznaj niemiecki impresjonizm, od Liebermanna po Korynt i Slevogt: ogrody, jeziora, sceny miejskie, pracuj i pokazuj, przekształcaj naturalizm swobodnym akcentem i światłem specyficznym dla Europy Środkowej.

Niemiecki impresjonizm nie tylko odtwarza model francuski, Od lat osiemdziesiątych XIX wieku artyści wyszkoleni w realizmie i naturalizmie odkryli Manet, Monet, Degas i malarstwo plenerowe, następnie zaadaptowali te doświadczenia do miast, krajobrazów i napięć Cesarstwa Niemieckiego Centralną rolę odgrywa Max Liebermann, Jego pierwsze sceny pracy w Holandii zachowują społeczną grawitację, ale jego paleta stopniowo rozjaśnia się w alejach Berlina, jeźdźców, ogrodów i widoków Wannsee Lovis Corinth łączy impresjonistyczne światło, potężne ciało i coraz bardziej swobodny gest; po 1911 roku jego krajobrazy Walchenseeald jej ekspresjonizm ich intensywność Max Slevogt odnajduje w teatrze, muzyce, podróżach i krajobrazie Palatynatu szybki dotyk zdolny uchwycić ruch i kolor Paul Cassirer skupia tych trzech artystów pod ideą "triumwiratu" niemieckiego impresjonizmu Wokół nich Lesser Ury maluje nocną ulicę, miejskie wnętrza Gotthardta Kuehla, Maria Slavona i Dora Hitz rozwijają osobiste ścieżki, podczas gdy Walter Leistikow i berlińska secesja rzucają wyzwanie systemowi akademickiemu Ruch pozostaje zatem pluralistyczny: ciemniejszy i skonstruowany niż francuski impresjonizm w początkach, otwiera się następnie na współczesne życie, na zewnątrz i materiał, który je przygotowuje awangardy XX wieku Wybór "niemieckiego impresjonizmu" w szczególności porównuje Krajobraz Walchensee i Laren's Linen Barn Jego lektura sprzyja światłu.

W Niemczech impresjonizm zachowuje ciężar rzeczywistości: światło uwalnia dotyk, ale praca, miasto i materiał pozostają mocno obecne.