1824 -1906 · Realizm amerykański i malarstwo rodzajowe

Wiejskie prace, znajome wnętrza, bezpośrednie portrety i światło odziedziczone po holenderskich mistrzach czynią Eastmana Johnsona głównym kronikarzem XIX-wiecznej Ameryki.

Jonathan Eastman Johnson urodził się w 1824 roku w Lovell w stanie Maine Po odbyciu praktyki u litografa w Bostonie osiadł w Waszyngtonie i szybko zyskał reputację dzięki rysowanym portretom przywódców politycznych i osobistości W 1849 roku wyjechał do Europy W Düsseldorfie studiował u Emanuela Leutze, następnie przez kilka lat przebywał w Hadze, gdzie obserwacja Rembrandta i holenderskich mistrzów pogłębiła jego użycie światła i intymności domowej, powracając w 1855 roku do Stanów Zjednoczonych Johnson stał się jednym z czołowych malarzy gatunkowych w kraju, reprezentował rodziny, robotników, społeczności afroamerykańskie, sceny wojny secesyjnej i działalność wiejska, czasem o złożoności społecznej wykraczającej poza anegdotę Współzałożyciel Metropolitan Museum of Art w 1870 roku, założył także letni warsztat w Nantucket Jego zbiory żurawiny nadały wymiar narodowy zbiorowej pracy wyspy Od lat osiemdziesiątych XIX wieku powrócił bardziej do portretu Zmarł w Nowym Jorku w 1906 roku Wybór "Eastman Johnson" szczególnie porównał The Cranberry Harvest, wyspa Nantucket Jego lektura faworyzuje figury.

Eastman Johnson nadaje codzienności godność historii: praca, światło i wspólnota stają się widocznymi znakami Ameryki w transformacji.