1905 -1930 · kubizm, abstrakcja i obiekt zrekonstruowany

Muszla i kompas Légera, mapy Rozanovej, czerwone wnętrze Matisse'a i kubistyczna martwa natura Juana Grisa pokazują, jak obiekt przestaje być umieszczany, aby stać się strukturą.

Na początku XX wieku martwa natura pozwoliła artystom radykalnie przekształcać przestrzeń, nie tracąc przy tym całego kontaktu z rzeczywistością Fernand Léger łączy kompas i skorupę: geometria przemysłowa i forma organiczna oddawane są przez ostre bryły i kontrasty Olga Rozanova używa kart do gry jako natychmiast rozpoznawalnych fragmentów w kompozycji, w której litery, kolory i kąty nabierają autonomii W Czerwonym Wnętrze Matisse'a niebieski stół i przedmioty nie są już oddzielone od stabilnej oprawy; kolory i wzory biegną przez całą salę Juan Gris ostatecznie rekonstruuje butelkę, szkło lub instrument w zazębiających się ujęciach w kubistycznej martwej naturze. Abstrakcja nie oznacza zatem zniknięcia obiektu, ale redystrybucję jego wskazówek Wybór "Nowoczesnych i abstrakcyjnych martwych natur" w szczególności porównuje Kompozycję z kompasem i skorupą oraz Kompozycję z kartami Jego odczytanie faworyzuje figury.

Współczesny obiekt pozostaje rozpoznawalny na tyle długo, że uczy nas widzieć kompozycję poza nim.