XVII wiek · Biblijny król, przyjaźń, pragnienie i odpowiedzialność

Rembrandt podchodzi do Dawida poprzez jego wybory i ich konsekwencje: przyjaźń z Jonatanem, pragnienie Batszeby i losy Uriasza stają się cichymi dramatami oświetlonymi od wewnątrz.

Rembrandt powraca do historii Dawida w obrazach, rysunkach i rycinach Zamiast podsumować epos biblijnego bohatera, wybiera chwile moralnej decyzji Rozstanie Dawida i Jonatana koncentruje przyjaźń i żałobę w uścisku; Batszeba trzymająca list Dawida pokazuje ciężar porządku wciąż niewidocznego dla widza; Dawid i Uriasz sprawiają, że napięcie polityczne jest odczuwalne przed katastrofą Światłocień jest nie tylko przyzwyczajony do dramatyzować Izoluje twarz, rękę lub literę i nadaje akcji wewnętrzną głębię Orientalizujące kostiumy i gruby materiał oddalają scenę od dosłownej ilustracji, jednocześnie czyniąc ją po ludzku bliską Wybór "Dawida" w dziele Rembrandta Batszeba otrzymuje list Dawida, a w szczególności Porównanie Rozstania Dawida i Jonatana Jego lektura sprzyja atmosferze.

Dawid Rembrandta jest mniej zwycięskim królem niż człowiekiem, którego każde pragnienie wiąże się z przeznaczeniem innych.