1910 -1940 s · abstrakcja, symultanizm, Bauhaus i nowoczesność mechaniczna

Od Kandinsky'ego po Delaunaya, Légera, Klee i Mondriana krąg staje się z kolei pływającym ciałem, dyskiem światła, miejskim sprzętem lub miarą rytmiczną: prostą formą zdolną do zorganizowania całej nowoczesności.

Na początku XX wieku koło stopniowo opuszczało swoją rolę reprezentowanego elementu, aby stać się autonomiczną siłą kompozycji Ta transformacja nie pochodzi z jednej szkoły U Roberta Delaunaya kolorowe dyski i łuki tłumaczą jednoczesne światło: kontrasty chromatyczne wytwarzają wrażenie obrotu i ekspansji bez faktycznego malowania mechanicznego ruchu Jego Dyski i Rytmy sprawiają, że kolor jest główną siłą napędową obrazu Jego Dyski i Rytmy czynią kolor główną siłą napędową obrazu Fernand Léger zbliża się do okrągłego kształtu z miasta i maszyny Koła, panele, litery, sylwetki i fragmenty architektury pasują do siebie w twardej zbiorowej przestrzeni, w której dysk uczestniczy w solidnej energii z życia współczesnego Wassily Kandinsky nadaje okręgowi bardziej wewnętrzny wymiar W Bauhausie analizuje swoje napięcie z kwadratem i linią; na czarnym tle przezroczyste dyski mogą unosić się jak dźwięki lub ciała niebieskie Paul Klee często preferuje bardziej intymną kadencję Małe kolorowe jednostki, uzupełniające się opozycje i mierzone powtórzenia tworzą dla niego rytm, który czyta się prawie jak partytura Piet Mondrian popycha ideę rytmu w stronę sieci ortogonalnej, przypominając, że abstrakcyjny ruch może powstawać bez krzywizn, w odstępach i zmianach koloru, Razem te podejścia pokazują, że okrąg nie może mieć ustalonego znaczenia. słońce, oko, koło czy planeta, ale jego współczesna moc pochodzi właśnie z jego zdolności do działania przed jakąkolwiek identyfikacją Rozmiar, powtórzenie, nakładanie się, kontrast i odległość wystarczą, aby stworzyć prędkość, równowagę lub zawieszenie Wierne odwzorowanie musi zachować geometrię konturów, dokładną intensywność proporcji kolorów, jakość tła i odstępy między kształtami: lekkie przesunięcie dysku lub osłabienie odcienia modyfikowałoby cały rytm Wybór "Kręgi, dyski i abstrakcyjne rytmy" w szczególności porównuje Niektóre kręgi - Wassily Kandinsky i Równoczesny dysk - Robert Delaunay, Jego odczytanie sprzyja kompozycji.

We współczesnej abstrakcji okrąg nie ilustruje ruchu: poprzez swój kolor, powtarzalność i miejsce wytwarza go bezpośrednio w spojrzeniu.