Około 1905 -1930 s · Współczesny tłum, nerwowa architektura i miejska samotność

Ekspresjonistyczne miasto jest zarówno ekscytujące, jak i niepokojące: skośne ulice, eleganckie tłumy i ciasne domy przekształcają przestrzeń miejską w stan psychiczny.

Wielkie miasto staje się głównym przedmiotem ekspresjonizmu, ponieważ koncentruje prędkość, spektakl, anonimowość i konflikt społeczny W Dreźnie potem Berlinie Ernst Ludwig Kirchner maluje przechodniów, których kanciaste sylwetki i bliskość sprawiają, że tłum jest niemal elektryczny Egon Schiele obserwuje Krumau i jego domy jak organizmy: ściany, okna i rzeki tworzą kruche, czasem opuszczone miasta Edvard Munch czyni aleję, most czy kawiarnię teatrem zbiorowej samotności August Macke szuka większej cyrkulacji światła między postaciami, oknami i architekturą, podczas gdy Paul Klee rekonstruuje miasto za pomocą planów, okien i architektury Kolekcja nie więc nie redukuj ekspresjonizmu do pojedynczego zniekształcenia Pokazuje, jak każdy artysta przekształca miejskie doświadczenie w wizualny rytm, od zatłoczonej ulicy do cichej okolicy Wybór "Ekspresjonistycznych miast i ulic" szczególnie porównuje Dwie kobiety na ulicy i Stare domy w Krumau Jego lektura faworyzuje postacie.

Ekspresjonistyczna ulica nigdy nie jest tylko scenerią: jej perspektywa, twarze i kolory rejestrują presję współczesnego życia.