Około 1860 -1875 · Realistyczna martwa natura, materia i lata kryzysu

Courbet podchodzi do bukietów, gałęzi i koszy z tą samą materialną szczerością, co jego skały i fale: płatki, liście i wazony stają się fizyczną obecnością, bez kwiatowych ideałów.

Kwiaty zajmują mniej znane, ale odkrywcze miejsce w twórczości Gustave'a Courbeta, od lat 60. malował bukiety, kosze, kwitnące gałęzie i kwiaty ułożone na ławce Temat pozwala mu na pracę materiału na małą skalę: lekkie impasto na płatki, głębokie zielenie, ciemne tła i dotyki noża nadają roślinie niemal dotykowy ciężar Courbet nie szuka ani czystej botanicznej precyzji, ani dekoracyjnej elegancji światowego bukietu Łodygi krzyżują się, korony czasem blakną, a pojemniki zachowują swoją codzienną prostotę Po Komunie Paryskiej i jej uwięzieniu w latach 1871 -1872 wciąż nabierało znaczenia szczególnie w jego produkcji, ponieważ warunki pracy ograniczają jego dostęp do dużego krajobrazu Kwiaty pozostają jednak powiązane z całym jego realizmem: Rozkwitająca gałąź jabłoni łączy się z drzewami Franche-Comté, podczas gdy Kosze kwiatowe i kwiaty na ławce wpisują piękno w zwykły przedmiot Gęsty dotyk przekształca w ten sposób cichą kompozycję w doświadczenie powierzchni, światła i materiału Wybór "Kwiaty Gustave'a Courbeta" w szczególności porównuje kwitnące Kwiaty Wiosny i Gałąź Jabłoni Jego lektura sprzyja szczegółom.

W Courbet kwiat nie jest delikatnym ozdobą: płatek, liść, kosz i wazon mają tę samą rzeczywistą gęstość co kamień lub fala.