Około 1860 -1926 · Bukiet, sad, ogród i światło impresjonistyczne

Od wazonu umieszczonego w warsztacie po kwitnące sady i ogrody Giverny, Monet maluje nie tyle gatunek botaniczny, ile światło przekształcające płatki, liście i przestrzeń.

Kwiaty towarzyszą całej karierze Claude Monet, daleko poza słynnych Lilie wodne, W jego pierwszych martwych naturach bukiet lub wazon pozwala mu studiować harmonii kolorów i materiału płatków, Na świeżym powietrzu, the jabłonie i kwitnące sady łączą kwiatowy wzór z wiosną, wiatrem i głębią krajobrazu Łąki i kwiaty topinamburu dodatkowo poszerzają skalę: kwitnienie staje się kolorowym obrusem, który łączy pierwszy plan, niebo i horyzont Po osiedleniu się w Giverny w 1883 roku Monet zorganizował swój ogród jako prawdziwy żywy warsztat Masywy, pory roku i ścieżki zapewniają zmieniające się wzory, podczas gdy ogród wodny otwiera cykl Lilie wodne. Bukiety zachowują wyśrodkowaną kompozycję; sady wprowadzają pnie i perspektywę; późne ogrody mogą prawie całkowicie rozpuścić granice wzoru W każdym razie zestawiony dotyk nie opisuje każdego z nich płatki oddzielnie Rekonstruuje ogólne wrażenie wytwarzane przez światło, powietrze i kolor Wybór "Fleurs de Claude Monet" szczególnie porównuje Les pommiers en fleurs i Les Fleurs. Jego lektura sprzyja figury.

Monet nie liczy płatków: szuka ulotnej zgody, że kwitnienie, powietrze i światło komponują się przed nim.