Portret współczesny, oko artysty i lata 1868 -1874

Poprzez czarne kapelusze, fiołki, wachlarz i welon Manet maluje Berthe Morisot jako wyjątkową modelkę i artystyczną rozmówczynię, nigdy jako prostą światową postać.

Édouard Manet poznał Berthe Morisot w 1868 roku w Luwrze, gdzie pracowała ze swoją siostrą Edmą Już z wykształcenia i zdeterminowana malarka, Morisot wkrótce stała się centralną postacią w swoim kręgu Między 1868 a połową lat 70. Manet przedstawiała ją w serii portretów, które należały do jego najbardziej intensywnych obrazów Ich związek był rodzinny, przyjazny i artystyczny: Morisot poślubiła Eugène Manet, brata Édouarda, w 1874 roku i uczestniczyła w tym samym roku w pierwszej wystawie impresjonistycznej W portretach Maneta pojawiła się pod zmieniającymi się tożsamościami W świetle kapelusza Wentylator, welon czy różowy but wprowadzają dodatki, ruchy i dystanse społeczne, ale wygląd zachowuje niezależną siłę Manet działa szybko, czasem pozostawiając widoczny dotyk, tło czy granicę ubioru Czarny nie jest brakiem koloru: jest zbudowany przez brązy, błękity, szarości i odbicia, które sprawiają, że tkanina ożywa Obrazy te ujawniają również dialog między dwoma artystami Morisot patrzy na Manet tak samo, jak na nią patrzy, a jego obecność stawia pod znakiem zapytania uzgodnione kategorie kobiecej modelki, Jednocześnie będzie realizować wielkie impresjonistyczne dzieło, oparte na świetle, nowoczesnym życiu i swobodnym dotyku Wierna reprodukcja musi zachować napięcie spojrzenia, bogactwo czarnych i kontrast między precyzyjną twarzą a bardziej spontaniczną powierzchnią Wybór "Berthe Morisot at Édouard Manet" szczególnie porównuje Berthe Morisot z czarnym kapeluszem - Édouard Manet i Berthe Morisot z wachlarzem - Édouard Manet Jego lektura sprzyja światłu.

Na portretach Maneta Berthe Morisot nigdy nie jest bierna: jej spojrzenie przechodzi przez kostium, dodatek i dotyk, aby zapewnić artystyczną obecność.