Szwabia od późnego gotyku do renesansu cesarskiego około 1460 -1528

Nadworny malarz Maksymiliana I i doradca Memmingena Strigel w swoich portretach i ołtarzach łączy tradycję szwabską, grawerowanie dureryjskie i psychologiczną precyzję.

Bernhard Strigel urodził się około 1460 lub 1461 roku w Memmingen i tam zmarł w 1528 roku Należał do rodziny artystów działających w mieście: malarze i rzeźbiarze prowadzili tam warsztaty zdolne do tworzenia ołtarzy, paneli i dekoracji Jego szkolenie jest częścią tej szwabskiej tradycji, ale jego praca stopniowo otwierała się na renesansowe innowacje i ryciny Albrechta Dürera W latach 1490. współpracował z Ivo Strigelem i uczestniczył w wielkim ołtarzu Blaubeurena.W latach 1490 brał udział malarz Hevo Strigela i uczestniczył w wielkim ołtarzu kupcy i notabli Jego postacie łączą precyzyjny profil, uważne spojrzenie, szczegółowe ubranie i spokojną obecność Portret kobiety związany z tą kolekcją ukazuje zdolność artysty do jednoczenia społecznego ideału i indywidualności Od 1512 roku Strigel odgrywał również ważną rolę w życiu obywatelskim Memmingen Doradca, mistrz korporacyjny i wysłannik dyplomatyczny, krążył między miastami i dziedzińcami, wyjątkowa sytuacja, która rozświetliła jego uwagę na tożsamości publiczne Jego sztuka pozostaje na pograniczu gotyku i renesansu: ostra linia, odważne kolory i szczegóły symboliczne współistnieją z bardziej racjonalną przestrzenią i zwiększoną psychologią Reprodukcja wierni muszą zachować design twarzy, precyzję fryzury i tkanin, a także przezroczystość szkliw Wybór "Bernhard Strigel" oferuje własną podróż na ten temat Czytanie go sprzyja detalom.

Strigel maluje status, nie wymazując osoby: kostium wpisuje modelkę w jego świat, a spojrzenie przywraca indywidualną obecność.