Europejski barok, Rembrandt i włoskie sceny popularne · 1624 -1687

Bernhard Keil, Duńczyk przeszkolony w warsztacie Rembrandta mieszczącym się wówczas w Rzymie, nadaje rzemieślnikom, sprzedawcom i robotnikom ciepłą monumentalność opartą na świetle i materiale.

Bernhard Keil, urodzony jako Eberhard Keilhau w Helsingør w 1624 r., zmarł w Rzymie w 1687 r. Syn niemieckiego malarza działającego na dworze duńskim, przeszedł wstępne szkolenie w Kopenhadze przed przeprowadzką do Amsterdamu, Przez kilka lat pracował w środowisku Rembrandta, z którego zachował światłocień, gęstość twarzy i wyraziste użycie naładowanego dotyku. W 1651 roku wyjechał do Włoch i osiadł w Rzymie w 1656 roku Znany pod nazwiskiem Monsù Bernardo, stał się jednym z pierwszych malarzy duńskich, którzy zdobyli prawdziwie międzynarodową reputację.16 osiadł w Rzymie. koronkarze, muzycy i postacie uchwycone w ich twórczości Sceny te nie są prostymi malowniczymi inwentarzami Skierowane światło izoluje twarz, dłonie i przedmioty, nadając zwykłym czynnościom niemal świętą grawitację Koronkarz w tej kolekcji kondensuje to podejście Skrupulatne dzieło nici oddaje położenie rąk, skoncentrowane spojrzenie i kontrast pomiędzy skórą, tkaniną i ciemnym tłem Keil łączy nordycką obserwację i włoski gust do monumentalnych postaci Keil łączy nordycką obserwację i włoski gust do monumentalnych postaci Jego ziemska paleta jest rozgrzana przez jasne czerwone tkaniny i ochry białe, a jego ziemska paleta jest rozgrzana łączy pracę ręczną i obecność człowieka Wybór "Bernhard Keil" w szczególności porównuje La Dentellière - Bernhard Keil Jego lektura sprzyja historii.

Keil sprawia, że codzienny gest jest wydarzeniem światła: ręce pracują, twarz się koncentruje, a popularna scena nabiera monumentalnej godności.