Nadwozie, krajobraz i nowoczesne budownictwo · 1839 -1906

Przez ponad trzydzieści lat Cézanne zajmował się aktem krajobrazu bez bezpośredniego modelu: ciała, drzewa i niebo stały się elementami tej samej kolorowej architektury, która doprowadziła do Grandes Baigneuses.

Paul Cézanne urodził się w Aix-en-Provence w 1839 roku i powrócił do tematu kąpiących się od lat 70. XIX wieku aż do swojej śmierci w 1906 roku Około dwustu obrazów, akwareli i rysunków przedstawia akty męskie lub żeńskie, izolowane lub w grupach, w krajobrazie Ta wytrwałość nie odpowiada obserwacji sceny plenerowej Cézanne pracuje głównie ze wspomnień, fotografii, wcześniejszych rysunków, akademii i dzieł muzealnych, ponieważ obecność nagich modeli na zewnątrz jest społecznie i praktycznie nieprawdopodobna Temat pozwala mu zebrać dwie wielkie tradycje: klasyczny akt i prowansalski krajobraz. często tworzą gwałtowne rytmy Cézanne nie są anatomicznie wyidealizowane; są one zbudowane w akcentach błękitu, ochry, zieleni i różu, które łączą je z ziemią i drzewami Sceny kobiece stopniowo nabierają rozpędu W ciągu ostatniej dekady Cézanne pracował jednocześnie nad trzema dużymi wersjami Les Baigneuses W ciągu ostatniej dekady Cézanne pracował jednocześnie nad trzema dużymi wersjami Les Baigneuses, Ten w Londynie łączy jedenaście figur z pochyłymi pniami, które tworzą trójkątną konstrukcję Wersja filadelfijska, malowana od 1900 do 190 lat, jest największą, ostatnią formą pochyloną z całej serii filadelfijskiej, 19 listowieŻadna precyzyjna mitologiczna opowieść nie tłumaczy tych grup, przywołują raczej ponadczasową Arkadię, wymarzony związek między istotami ludzkimi a naturą, podlegający pamięci sztuki, Po 1907 roku Les Grandes Baigneuses stał się głównym odniesieniem dla Picassa, Matisse'a i początków kubizmu, Seria pokazuje w ten sposób, jak Cézanne przekształcił gatunek akademicki w laboratorium nowoczesności: zamiast opowiadać historie, organizował kolorowe tomy w zawsze niestabilnej przestrzeni Zamiast opowiadać historie, organizuje kolorowe tomy w zawsze niestabilnej przestrzeni Paul'a. Zamiast opowiadać barwne tomy'a Paul'a Bather'a w zawsze niestabilnej przestrzeni.

Cézanne nie umieszcza ciał przed krajobrazem: buduje je z tych samych błękitów, ochr i zieleni, aż figura i natura będą miały jedną strukturę.