Złoty Wiek, Republika Kupiecka i prawda codzienna około 1600 -1700

Rembrandt, Vermeer, De Hooch, Hals i jemu współcześni odnawiają portret, wnętrze, krajobraz i martwą naturę: obserwowane światło, materialne i prywatne spojrzenie wyróżniają holenderski barok.

Holenderski XVII wiek rozwinął się w Republikę, która stała się potęgą handlową, naukową i morską W przeciwieństwie do południowej Holandii tamtejszy rynek sztuki jest w dużym stopniu zależny od miast, korporacji i prywatni kolekcjonerzy Struktura ta sprzyja wielkiej specjalizacji: portret, pejzaż, marynarka wojenna, wnętrze kościoła, martwa natura i scena gatunkowa nabierają nowego znaczenia Rembrandt van Rijn zajmuje centralne miejsce bez podsumuj całą tę różnorodność Jego światłocień nie tylko szuka dramatycznego efektu; modeluje wewnętrzne doświadczenie, materiał skóry i czas trwania spojrzenia U Arystotelesa z popiersiem Homera, gest na rzeźbie łączy chwałę, pamięć i melancholię Jego autoportrety podążają za twarzą przez wiek i czynią tożsamość ciągłym obrazowym tematem Pieter de Hooch konstruuje inną formę głębi W Wizycie drzwi, podłogi i światło prowadź wzrok z jednej przestrzeni domowej do drugiej; bohaterowie zamieszkują architekturę relacji społecznych Vermeer, Frans Hals, Jacob van Ruisdael, Jan Steen i wielu specjalistów dalej poszerzają dziedzinę, stamtąd ciche światło do poruszającego portretu, od krajobrazu do satyry rodzinnej Rijksmuseum podkreśla, że holenderscy artyści szczególnie odnowili martwą naturę, krajobraz i scenę gatunkową, jednocześnie nadając portretowi świetną popularność Termin barok pozostaje przydatny dla napięć światła i przestrzeni, ale szczegółowy realizm, powściągliwość i pluralizm rynku odróżniają ten Złoty Wiek od flamandzkiego lub rzymskiego splendoru Wybór "Barokowy" holenderski" w szczególności porównuje Wizytę - Pietera de Hoocha i Arystotelesa z popiersiem Homera - Rembrandta (Rembrandt van Rijn).Jego lektura sprzyja materiałowi.

Holenderski barok sprawia, że uwaga jest świetna: pokój przecięty światłem, starzejąca się twarz lub trzymany przedmiot wystarczy, aby otworzyć cały wewnętrzny świat.