XV - XVII wiek · Intymne nabożeństwo, światło i maryjna cisza

Głowa pochylona, ręce splecione i niebieski płaszcz: pozbawiona historii Dziewica staje się cichą obecnością umieszczoną dokładnie w pewnej odległości od osobistej modlitwy.

Temat samej Dziewicy w modlitwie rozwinął się w XV wieku, a następnie zyskał ogromną popularność wraz ze wzrostem prywatnego nabożeństwa Zamiast opowiadać o całym epizodzie, obraz izoluje Maryję w medytacyjnym geście: dłonie splecione lub skrzyżowane, głowa pochylona, oczy opuszczone Ta koncentracja pozwala na kilka odczytań Młoda Dziewica z Zurbaran antycypuje swoje powołanie; w Joos van Cleve lub Quentin Metsys nordycka precyzja nadaje zasłonie i dłoniom namacalną bliskość; Annibale Carracci nadaje naturalizm, delikatność i klasyczny ideał Giovanni, Anncci namacalna wersja ve veti ve ve ve ve ve ve ve ve ve ve ve vetiv ve ve ve ve ve ve ve ve venalne ve ve ve ve ve ve ve ve venalne wersje ve niemal czarne tło, biały welon, czerwona sukienka i intensywny ultramarynowy płaszcz Reformy katolickie zachęcają następnie do bardziej osobistej relacji do kontemplacji Obcisła rama, lekkie oświetlenie i brak akcesoriów umieszczają postać jak w tym samym pomieszczeniu co wierni Za pozorną prostotą każdy wariant wybiera inną temperaturę błękitu, nachylenia i emocjonalnego dystansu Wybór "Dziewicy w modlitwie" szczególnie porównuje Dziewicę w modlitwie i Dziewicę w modlitwie Jego czytanie sprzyja światłu.

Dziewica w modlitwie nie mówi prawie nic, aby umożliwić coś innego: czas trwania dzielony między pochyloną twarz, splecione ręce i tego, który patrzy.