Nadwozie, nowoczesny wypoczynek i Arkadia przebudowane · lata 80-te -1910

Seurat, Cézanne, Emile Bernard, Maurice Denis i Vallotton przekształcają pływanie w nowoczesne laboratorium: fryz społeczny, syntetyczne kolory stałe, strukturalna Arkadia lub izolowane ciała zastępują moment impresjonistyczny.

Od lat osiemdziesiątych XIX wieku starożytny motyw kąpiących się stał się jednym z wielkich eksperymentalnych terenów pokolenia postimpresjonistów Artyści nie tworzyli jednej szkoły, ale podzielali odmowę ograniczenia malarstwa do ulotnego druku optycznego W 1884 Georges Seurat nadał monumentalną skalę Kąpieli w Asnierach Mężczyźni i chłopcy, prawdopodobnie z klasy robotniczej, odpoczywali nad brzegiem Sekwany przed fabrykami Clichy Nieruchome profile, mgliste światło i skrupulatne przygotowanie przekształcają współczesny wypoczynek w niemal klasyczny fryz.Emile Bernard podąża inną drogą W swoich Kąpielach 80 późnych 1 stanowcze, płaskie i syntetyczne uproszczenie oddala postacie od naturalizmu; scena staje się pastoralna, dekoracyjna i symboliczna Maurice Denis, związany z Nabisem, wspomina, że obraz to przede wszystkim powierzchnia zorganizowana w kolory Jego kąpiący się w Port-Blanc integrują ciała, skały i morze w dekoracyjnym rytmie, gdzie pamięć o miejscu liczy się tak samo jak jego opis Félix Vallotton często izoluje postać na piasku, przed skałą lub w trzcinach Czyste ciało, czasem dziwne, kontrastuje z uproszczoną przestrzenią i światłem bez impresjonistycznej miękkości Paul Cézanne w końcu popycha badania w kierunku architektury koloru. Jego Wielcy Kążcy, Jego Wielcy Kążowie do 1906 roku akty i pejzaż łączyły się w trójkątną kompozycję, która stała się istotnym odniesieniem dla Picassa i Matisse'a Dzięki tym ujęciam pływanie zmienia status Może pokazywać odpoczynek robotników, marzyć o Arkadii, badać konstrukcję ciała, uwalniać kolor lub kwestionować odległość spojrzenia Wspólny motyw sprawia zatem, że szczególnie widoczne są rozbieżności postimpresjonizmu: optyka, syntetyzm, Nabi, współczesny klasycyzm i psychologiczna dziwność Wybór "Postimpresjonistyczni kąpiący się i kąpiący" porównuje zwłaszcza Po kąpieli nimfy - Emile Bernard i Bathers w Port-Blanc - Maurice Denis. priorytetyzuj szczegóły.

Po impresjonizmie pływanie nie jest już tylko chwilą światła: staje się fryzem społecznym, powierzchnią dekoracyjną, arkadią mentalną czy architekturą ciała.