Tożsamość artysty, dwór hiszpański i nowoczesność wnętrz · 1746 -1828

Goya przedstawia siebie jako dworzanina, malarza przy pracy, głuchego, chorego mężczyznę, a następnie ocalałego: jego autoportrety stanowią jedną z najnowocześniejszych autobiografii w sztuce.

Francisco de Goya urodził się w 1746 roku w Fuendetodos i zmarł w Bordeaux w 1828 roku Jego autoportrety obejmowały prawie całą jego karierę i następowały po wyjątkowym wzroście, od aragońskiego artysty do pierwszego malarza Izby.W obrazach młodości, długich włosów, kurtki i pewnej postawy potwierdza się zdobytą tożsamość społeczną. Później Goya pokazuje się w pracowni, przed dużym płótnem, nosząc kapelusz ze świecami, który pozwala mu pracować wieczorem. Autoportret nie celebruje już tylko statusu oświetlenia: reprezentuje konkretną pracę, oświetlenie i wysiłek fizyczny. Autoportret nie celebruje już tylko stanu oświetlenia. portrety o stałych oczach i ciemnym tle zyskują koncentrację Około 1815 roku słynne popiersie Prado zredukowało ubranie i wystrój, aby wydobyć starzejącą się twarz, namalowaną swobodnym dotykiem Autoportret z doktorem Arrietą, datowany na 1820 rok, wciąż wykracza poza gatunek Goya wydaje się osłabiony, wspierany przez lekarza, który każe mu pić lekarstwo Napis dziękuje Arriecie za uratowanie mu życia Za nimi niejasne postacie sprawiają, że granica między chorobą, koszmarem i śmiercią jest niepewna Przez ich włosy, okulary, ubrania i zmiany w materiale, prace te rejestrują ambicję, a głuchość, miejsce starości, gdzie starość, starość, starość czyni z nich historia osobista spotyka się z obrazową nowoczesnością Wybór "Autoportretów Francisco de Goya" w szczególności porównuje Autoportret z Doktorem Arrietą - Francisco de Goya i Autoportret w warsztacie - Francisco de Goya Jego lektura sprzyja ruchowi.

Goya nie utrwala ani jednego obrazu siebie: każdy autoportret mierzy dystans między ambicją malarza, dziełem ciała i świadomością jego kruchości.