Romantyzm polski, jeźdźcy i kronika graficzna · 1777 -1832

Kozacy, jeźdźcy, żołnierze i sceny uliczne przebiegają przez ożywioną twórczość Aleksandra Orłowskiego, polskiego projektanta, który stał się pionierem litografii w Rosji.

Aleksander Orłowski urodził się w Warszawie w 1777 roku i zmarł w Sankt Petersburgu w 1832 roku, według tradycji księżna Izabela Czartoryska bardzo wcześnie dostrzegła jego talent i pozwoliła mu wejść do pracowni Jean-Pierre'a Norblina około 1793 roku Gwałtowny wpływ na jego szkolenie miały szybkie sceny rysunkowe, karykaturalne i wojskowe tego francusko-polskiego mistrza, Orłowski przeżył wstrząsy powstania koîtciuszkowskiego i reprezentował żołnierzy, walki, jeźdźców i popularne typy z natychmiastową energią Po trudnych latach i podróżach po Polsce osiadł w Sankt Petersburgu w 1802 roku. Kozacy, Baszkirowie, jeźdźcy kaukascy, żołnierze, kupcy i piechurzy pojawiają się w tysiącach rysunków, akwareli i gwaszy Jego elastyczna linia łączy w sobie kostiumową precyzję, ruch konia i karykaturalny humor Od lat 1810. należał do pionierów litografii w Imperium Rosyjskim i szeroko rozpowszechniał swoje wojskowe i popularne typy Cytowany przez Mickiewicza w Panu Tadeuszu i ceniony przez Puszkina, Orłowski łączy w ten sposób polską pamięć, romantyczną wyobraźnię i kronikę wizualną Sankt Petersburga Cytowany przez Tadeusza i ceniony przez Mickiego temat w ten sposób.

W Orłowskim linia nigdy się nie zatrzymuje: w tym samym pędzie oddaje szarżę jeźdźca, sylwetkę przechodnia i ironię twarzy.