1753 -1820 · Portret dworski, Goya i precyzja Walencji

Współpracownik Goi i poszukiwany portrecista, Agustin Esteve przedstawia obraz dworu pomiędzy kardynałem, młodą dziedziczką, królową w mantyli i Karolem IV w mundurze.

Urodzony i zmarł w Walencji, Agustin Esteve y Marqués wywodzi się z rodziny artystów udokumentowanych od XV wieku.Po raz pierwszy dowiedział się od swojego ojca, malarza ołtarzy Agustina Esteve Torralby, następnie wstąpił do Akademii San Carlos w 1768 roku.Dwa lata później dołączył do San Fernando w Madrycie. Francisco Bayeu, Mariano Salvador Maella, a zwłaszcza Anton Raphael Mengs ukształtowali jego pierwszy styl.Decydujące spotkanie odbyło się w 1775 roku z Francisco de Goya, z którym stał się bliskim współpracownikiem.Esteve opracował jednak rozpoznawalny sposób: precyzyjny rysunek, bardziej zwarta psychologia, 1. jeden z najbardziej poszukiwanych portrecistów arystokracji, tuż za Goyą w jego cenach Jej związek z domem Osuny w szczególności stworzył portret Joaquiny Téllez-Giron, lat trzynastu w 1798 r., gdzie stopień nie wymazał szczerości dorastającego.Za Karola IV, Esteve wykonał liczne repliki królewskich modeli stworzonych przez Goyę dla instytucji publicznych.Za Karola IV, Esteve wykonał liczne manty królewskich modeli stworzonych przez Goyę dla instytucji publicznych.Za Karola IV, Esteve wykonał liczne manty królewskich modeli stworzonych przez Goyę dla instytucji królewskich. Pod królewskim Karolem IV, Esteo wykonał liczne manty miniaturysta, ceniona przez Goyę jakość, rysownik do grawerowania i malarz religijny W czerwcu 1800 został w San Carlos malarzem kameralnym i akademikiem zasłużonym Wojna o niepodległość i zmiana gustu za Ferdynanda VII zmarginalizowały jednak jego karierę, Przeszedł na emeryturę w 1819 roku, wrócił do Walencji Wybór "Agustin Esteve y Marqués" szczególnie porównuje kardynała Don Luisa Marię de Borbon y Vallabriga i Joaquinę Téllez-Giron, córkę IX książąt Osuny Jego lektura sprzyja materiałowi.

Esteve czasami używa modeli Goi, ale jej gęstsza precyzja przekształca każdy kostium, mundur i twarz w instrument oficjalnej ciągłości.