1640 -1679 · Frankfurt i Utrecht, żywe kwiaty, owoce i mikrokosmosy

Wystawne kwiaty, maleńkie owady, dojrzałe owoce i tajemnicze runo czynią Abrahama Mignona wirtuozem martwej natury pomiędzy niemiecką precyzją a holenderską błyskotliwością.

Abraham Mignon urodził się we Frankfurcie w 1640 roku w rodzinie kalwińskich kupców, gdy jego rodzice osiedlili się w Wetzlar w 1649 roku, pozostał we Frankfurcie u malarza i handlarza dziełami sztuki Jacoba Marrela, który został jego mistrzem Marrel szybko rozpoznał jego zdolności, powierzył mu zarządzanie swoimi sprawami podczas podróży i poprosił go, aby uczył martwej natury swoją synową Marię Sibyllę Merian, przyszłą przyrodniczkę i ilustratorkę, Ta bliskość Merian rzuca światło na niezwykłą uwagę Mignona na owady, gąsienice, ślimaki, gniazda i drobne przemiany życia W 1664 roku w Utrechcie zostały zarejestrowane w Marrel i Mignon 1669. Mignon spotyka się wówczas z tradycją Jana Davidsza. z Heem, którego jaskrawe kolory, obszerna konstrukcja i efekty świetlne przyjmuje Jednak zachowuje bardzo osobisty sposób Jego bukiety nigdy nie są prostymi inwentarzami botanicznymi Tulipany, róże, maki i groszek owijają się wokół wazonu lub niszy; owoce, ptaki i owady budują kruchy świat, w którym każdy szczegół sugeruje wzrost, konsumpcję i zniknięcie Maluje również jaskinie, ruiny i ruiny, a także farby podszytowe, gdzie naturalne bogactwo staje się prawie fantastyczne Maury maluje również jaskinie, ruiny i jaskinie, gdzie naturalne bogactwo farby. nigdy nie tłumić atmosferę W swoich kompozycjach gniazd czułość piskląt ociera się o niebezpieczeństwa środowiska Mignon prowadził również aktywne życie religijne: wybrany diakon kościoła walońskiego Utrecht w 1672 roku, sprawował tę funkcję przez kilka lat Ożenił się z Marią Willaerts w 1675 roku i zmarł bardzo młodo, pochowany w Utrechcie w marcu 1679 roku Mimo krótkiej kariery jego sukces był znaczny Około czterystu obrazów przypisano mu, liczba, która prawdopodobnie obejmowała prace warsztatów i zwolenników, To rozpowszechnienie świadczy o trwałej fascynacji wywieranej przez jego kompozycje, zebrane w szczególności przez wybór Saksonii i Ludwika XIV. Abraham Mignon w szczególności porównuje kwiaty w kryształowej karafce oraz kwiaty, owoce, ptaki i owady w krajobrazie. Jego lektura sprzyja tej historii.

Śliczne przekształca martwą naturę w ekosystem: za każdym jasnym płatkiem owad, gniazdo lub cień przypomina nam, że piękno żyje.