Przedmieścia, pożary i metropolie

Miasto ma tu charakter historyczny i emocjonalny: Toledo wycofuje się w krajobraz, Troy płonie, Nowy Jork się przeprowadza, a współczesne przedmieścia stają się kolorowe.

Wybór ten podchodzi do przestrzeni miejskiej nie jako inwentarz zabytków, ale jako scena wydarzeń i przemian Toledo, namalowane z jego peryferii przez Ricardo Arredondo, jest wpisane w pył i skałę Kastylii W Juan de la Corte opuszczone przez Turków i Troję przedmieścia Wiednia w płomieniach nadają miastu dramatyczną funkcję: staje się zagadnieniem, schronieniem czy stratą Place Kadyksu, Malagi i Léridy przedłużają tę pamięć polityczną Następnie nowoczesność zmienia skalę tematu Jongkind obserwuje Quai d'Orsay, Everett Shinn i George Bellows chwytają skrzyżowanie i uliczną walkę, Streeton rozprasza światło na obrzeżach niech Schiele, Soutine i Ensor sprawiają, że dachy i fasady wibrują Widok miasta staje się wówczas psychologicznym portretem współczesnego świata Wybór "Pejzaże miejskie i widoki na miasto" szczególnie porównuje Don Alfonsa Mądrego, po podbiciu od Maurów placu Kadyksu, pierwszego placu morskiego należącego do królów Kastylii, zajął morze, aby otworzyć chrześcijanom ścieżkę, która poprowadzi ich do Afryki i Krajobrazu na obrzeżach miasta Toledo Jego lektura sprzyja światłu.

Kiedy miasto staje się postacią, jego ulice mogą uciekać, jego dachy drżą, a przedmieścia śledzą historię.