1888 -1890 · Arles, Saint-Rémy, Auvers i malarstwo cyklu pór roku

Od płonącej żółci Arles po zielenie Auvers, Van Gogh sprawia, że pole pszenicy jest żywym organizmem: siew, uprawa, koszenie i ponowne rozpoczynanie łączą pracę człowieka, pory roku i intensywność krajobrazu.

Vincent van Gogh urodził się w Holandii w 1853 roku i został artystą po kilku doświadczeniach zawodowych i religijnych Jego uwaga do chłopów, pracy na ziemi i cyklu pór roku pojawiła się w latach holenderskich. Gdy w lutym 1888 roku przeprowadził się do Arles, pole pszenicy stało się jednym z jego wielkich laboratoriów kolorystycznych Pod południowym słońcem malował siewcy, kombajny, snopy i kamienie młyńskie intensywnymi żółciami przeciwstawnymi błękitom nieba. Motyw nigdy nie jest tylko malowniczy Van Gogh kojarzy wzrost pszenicy z czasem człowieka, a postać żniwiarza może przywoływać pracę, koniec cyklu i znowu początek W Saint-Rémy, gdzie przebywa dobrowolnie w zakładzie dla obłąkanych Saint-Paul od maja 1889 do maja 1890 roku, zamknięte pole widoczne z zakładu stało się powtarzającym się tematem, Maluje je na zielono po deszczu, żółto pod słońcem, wzburzone wiatrem lub skrzyżowane przez żniwiarza. ściany, cyprysy i góry nadają każdemu stanowi inną strukturę Krótkie, zakrzywione lub równoległe dotknięcia nie zdobią powierzchni: oddają kierunek łodyg, powietrza i reliefu W maju 1890 roku dołączył Van Gogh Auvers-sur-Oise W ciągu ostatnich tygodni pracował na polach wokół wsi i często przyjmował bardzo wydłużony format poziomy Zielone pola, domy, rozbieżne drogi, wrony i chmury burzowe niosą napięcia zróżnicowane, ale mylące byłoby odczytywanie każdego obrazu jako bezpośredniego ogłoszenia jego śmierci Pole pszenicy do wron należy do szerszego zbioru badań nad przestrzenią, klimatem i kolorem Van Gogh zmarł w lipcu w Auvers 1890. wierna reprodukcja musi zachować kierunek klawiszy, żółto-niebieskie lub zielono-fioletowe kontrasty, zmienną grubość materiału i linię horyzontu, która reguluje ciśnienie nieba na polu. Wybór „Pola" ble de Van Gogh's w szczególności porównuje Pole pszenicy z cyprysami - Vincent van Gogh i Pole pszenicy z Żniwiarzem i Słońcem - Vincent van Gogh. Jego lektura sprzyja atmosferze.

Dla Van Gogha pszenica nigdy nie jest żółtą powierzchnią: każde dotknięcie następuje po pędzeniu, oddechu wiatru lub geście pracy i daje polu własne życie.