Katalog raisonne rycin Rembrandta
Bartsch, Hind i New Hollstein nie podają trzech konkurencyjnych nazw tej samej liście: reprezentują trzy momenty badań, trzy porządki klasyfikacji i trzy sposoby identyfikacji druku, jego stan i autentyczność.
Jaką liczbę należy dziś wykorzystać?
Dla bieżącego odniesienia, Nowy Hollstein jest na ogół najbardziej kompletnym punktem wyjścia: chronologicznie klasyfikuje 314 druków, wyróżnia liczne stany, prace studyjne, znaki wodne, mosiądz, druki pośmiertne i kopie Ale liczba Bartscha pozostaje niezbędna, ponieważ nadal jest używana przez muzea, katalogi sprzedaży i literaturę starożytną Numer Łania pozostaje przydatny do znalezienia pracy w anglojęzycznych publikacjach XX wiekue wieku i dla jego porządku chronologicznego.
Rygorystyczne zawiadomienie daje więc, gdy jest to możliwe, kilka zgodności: na przykład "B. 78; H. 270; NH 274", po którym następuje stan zapisany cyframi rzymskimi Numer nie jest dowodem autentyczności: wskazuje wpis bibliograficzny, którego atrybucja, stan, wsparcie i jakość druku muszą być nadal czytane.
Dlaczego katalogi nie mogą się po prostu zastąpić?
Wspólny język
Adam von Bartsch przekształcił poprzednie katalogi i narzucił sekwencję tematyczną, która stała się numeracją historyczną: portrety, tematy biblijne, pejzaże, sceny rodzajowe Na jego liście znajdują się również prace, które późniejsze badania odrzuciły lub przeniosły.
Kariera w czasie
Arthur M. Hind porządkuje wydruki chronologicznie i ilustruje je w całości, Jego drugie poprawione wydanie wyróżnia autentyczny korpus o numerach od H. 1 do H. 303, a następnie umieszcza odrzucone fragmenty.
Obiekt materialny
Erik Hinterding i Jaco Rutgers, pod kierunkiem Ger Luijten, włączają dziesięciolecia badań stanów, znaków wodnych, papierów, tablic i kopii Siedem tomów oddziela teksty, tablice i kopie.
Od pierwszego inwentarza do laboratorium papierniczego
Gersaint
Pośmiertny katalog Edme-François Gersainta otwiera długą tradycję inwentarzy rytych dzieł Rembrandta.
Bartscha
W Wiedniu Bartsch opublikował całkowicie poprawione, poprawione i rozszerzone wydanie Jego numeracja stanie się skróconym odniesieniem "B".
Łania
Pierwsze wydanie ukazało się w 1912 r.; poprawione i całkowicie ilustrowane wydanie z 1923 r., w dwóch tomach, jest powszechnie cytowane przez muzea.
Hollstein następnie New Hollstein
White i Boon odnowili korpus w 1969 roku W 2013 roku New Hollstein Rembrandt wznowił badania na znacznie dokładniejszą skalę materiałową i dokumentalną.
„B. 78, H. 270, NH 274, IV/V": co oznacza ten wzór?
Pierwsze trzy elementy odnoszą się do haseł z trzech katalogów Nie opisują one trzech prac, lecz trzy systemy klasyfikacji zastosowane do tej samej płyty Trzy Krzyże. Ostatnia część, "IV/V", oznacza czwarty stan z pięciu według przyjętego katalogu A stan odpowiada trwałej modyfikacji płyty: nowemu wylęgowi, wymazanym figurom, dodanemu podpisowi lub głęboko odtworzonej kompozycji.
L'test, ona, jest pojedynczym arkuszem pobranym z tej płyty Dwa dowody tego samego stanu mogą różnić się papierem, tuszem, odcieniem powierzchni, wycieraniem, zużyciem lub marginesami, Dlatego numer katalogowy nigdy nie wystarczy, aby dokładnie opisać to, co masz przed sobą.
Ten sam nadruk zmienia miejsce w zależności od katalogu
| Pieczęć | Bartscha | Łania | Nowy Hollstein | Co ujawnia luka |
|---|---|---|---|---|
| Polowanie na lwy, mała deska, z dwoma lwami, około 1629 r | B. 115 | H. 21 | NH28 | Bartsch klasyfikuje według tematu; Hind i NH umieszczają pracę na początku. |
| Adam i Ewa, 1638 | B. 28 | H. 159 | NH168 | Bardzo niska liczba Bartscha nie oznacza, że wydruk jest wczesny. |
| Trzy Drzewa, 1643 | B. 212 | H. 205 | NH214 | Pobliskie liczby są zbiegiem okoliczności, a nie strukturalną równoważnością. |
| Trzy Krzyże, 1653 | B. 78 | H. 270 | NH274 | Porządek chronologiczny przesuwa późne prace w stronę końca korpusu. |
| Św. Hieronim czytający we włoskim krajobrazieokoło 1653 r | B. 104 | H. 267 | NH275 | Przybliżona data i oświadczenia muszą towarzyszyć porozumieniom. |
| Tytusokoło 1656 r | B. 11 | H. 261 | NH297 | Portret umieszczony na początku Bartsch staje się późnym dziełem w NH. |
Powyższe liczby należy czytać ze szczególnym warunkiem każdego dowodu Podstawy Rijksmuseum i British Museum często wyświetlają kilka odniesień równolegle, co czyni je doskonałymi narzędziami weryfikacji.
Stany nie są prostymi odmianami kontrastu
Katalog raisonné nie tylko odpowiada na "jaki obraz?", ale na "jaką tablicę, w jakim momencie swojej historii, wydrukowano kiedy, na jakim papierze i pod jakim przypisaniem?"
Dlaczego "B." zostaje wszędzie
Siłą Bartscha jest jego stabilność Przez ponad dwa stulecia dealerzy, kolekcjonerzy i kuratorzy pisali "B. 28" lub "B. 78". Stara etykieta montażowa, inwentarz kolekcji lub katalog sprzedaży staje się natychmiast przydatny do konsultacji, gdy tylko to odniesienie zostanie rozpoznane.
Jego limit jest taki, jak w przypadku każdej firmy założycielskiej: korpus i atrybucje uległy zmianie Wpis do Bartsch nie oznacza zatem automatycznie "autentycznego Rembrandta" Niektóre arkusze zostały usunięte, przeniesione do jednego student lub naśladowca, lub uznane za kopie Bartsch pozostaje adresem historycznym; New Hollstein częściej dostarcza aktualnej diagnozy.
Decydujący wybór porządku chronologicznego
Arthur Mayger Hind, kustosz w British Museum, chce uwidocznić ewolucję grawera Jego katalog pozwala przejść od małych, niezdecydowanych studiów Leiden do wielkich arcydzieł suchej imiennej Poprawione wydanie z 1923 roku zawiera objętość tekstu i objętość tablic; nadaje 303 numery wydrukom uznawanym wówczas za autentyczne, a następnie izoluje odrzucone fragmenty.
Porządek chronologiczny pozostaje jednak konstrukcją Wiele płyt nie jest datowanych, a położenie nadruku można zaproponować według stylu, znaków wodnych lub powiązań technicznych Łania jest zatem cenna dla historia tej dyscypliny zarówno pod względem identyfikacyjnym: pokazuje to, co myśleliśmy, że wiedzieliśmy w 1923 roku i stanowi bramę do ogromnej anglojęzycznej bibliografii.
Siedem tomów, które obejrzą 314 dzieł, ich stany i kopie
Tomy I -II: teksty
Zawiadomienia obejmują numery od 1 do 314, z atrybucjami, datowaniem, napisami, oświadczeniami, miedzią, papierami i znakami wodnymi Zmiany ilustrują powiększone szczegóły.
Tomy III - V: deski
Odtwarzają stany w całości, jeśli to możliwe w skali rzeczywistej Porównanie wizualne staje się metodą, a nie prostym uzupełnieniem.
Tomy VI -VII: kopie
Wymieniają i ilustrują egzemplarze według Rembrandta, według wydawcy ponad dwukrotnie liczniejsze niż w poprzednich źródłach.
Zasadniczym postępem jest nie tylko liczba 314. polega ona na rozróżnieniu między współczesnymi państwami, interwencjami pośmiertnymi, zużyciem płyt, przedrukami i kopiami Badania nad znakami wodnymi umożliwiają również grupowanie arkuszy drukowanych w pobliskich okresach.
Cztery prace, cztery różne problemy
Co ustala katalog - i co oferuje
Istotne fakty
Wymiary płyty i arkusza, obserwowalny znak wodny, technika, napis, widoczne modyfikacje, umiejscowienie nadruku, obecność znaku kolekcjonerskiego.
Argumentowane wnioski
Przypisanie Rembrandtowi, datowanie niedatowanej tablicy, porządek państw, rozróżnienie między współczesnym odrodzeniem a interwencją pośmiertną Wnioski te mogą ewoluować wraz z nowymi testami.
Interpretacje
Tożsamość modelu, znaczenie gestu, dokładne źródło literackie lub intencja komercyjna Poważna uwaga wskazuje hipotezy zamiast przekształcać je w pewniki.
Jak samodzielnie czytać skatalogowany wydruk
Zidentyfikuj tabliczkę
Porównaj kompozycję, kierunek obrazu, wymiary drukowanego elementu, monogram i datę Uważaj na kopie odwrotne.
Stan punktowy
Szukaj dodanych lub usuniętych cech w obszarach diagnostycznych wskazanych w katalogu, a nie tylko oceniaj ogólną ciemność.
Opisz test
Uwaga papier, znak wodny, marginesy, odcień płyty, wycieranie, zużycie, wypadki i znaki kolekcjonerskie Dwa arkusze tego samego stanu pozostają dwoma odrębnymi obiektami.
Źródła krzyżowe
Podaj przynajmniej referencje NH i zgodność Bartscha; zapoznaj się z notatką muzealną, która zachowuje dokładny dowód.
Najlepsze punkty wejścia
New Hollstein to specjalistyczne dzieło drukowane, dostępne głównie w bibliotekach muzealnych, szafach drukowanych i dużych bibliotekach badawczych.w celu wstępnej zdalnej identyfikacji, bazy publiczne Szczególnie przydatne są Rijksmuseum i British Museum: prezentują odniesienia bibliograficzne, stan, technikę, wymiary i często powiększalny obraz.
Rijksprentenkabinet
Rijksmuseum posiada dużą kolekcję, a jego baza często kojarzy Bartscha i New Hollstein z każdym wydarzeniem.
Muzeum Brytyjskie
W zawiadomieniach podano Hind, White & Boon i New Hollstein, a także komentarze, pochodzenie i stan licznych arkuszy.
BnF, NGA i Met
Instytucje te umożliwiają porównanie dowodów, papierów i czasami kilku stanów tej samej tablicy Druki nie zawsze są eksponowane na stałe ze względów konserwatorskich.
Od katalogu do doświadczenia wizualnego
Sklep nie oferuje faksymile siedmiu tomów New Hollstein, Aby rozszerzyć badania bez mylenia dokumentu naukowego i reprodukcja dekoracyjne, eksploruj ogólną kolekcję Rembrandta i analizy poświęcone jej dużym rycinom.
Poznaj kolekcję RembrandtAnalizuj Trzy KrzyżeKontynuuj w grawerowanej pracy
FAQ o katalogach grawerowania Rembrandta
Co oznacza "Bartsch" lub "B." po tytule?
Jest to liczba podana przez Adama von Bartscha w jego katalogu z 1797 r. to odniesienie historyczne pozostaje bardzo rozpowszechnione, nawet jeśli dokonano rewizji atrybucji lub liczby stanów.
Jaka jest różnica między Hind i Bartschem?
Bartsch głównie porządkuje korpus według podmiotów; Hind przedstawia go chronologicznie i ilustruje, Ich liczby nie są więc wymienialne przez proste dodawanie lub odejmowanie.
Czy New Hollstein zastępuje Bartscha?
Stanowi najnowsze i szczegółowe odniesienie krytyczne, ale Bartsch pozostaje niezbędny do zrozumienia starych publikacji, napisów na zbiorach i katalogów sprzedaży.
Ile rycin Rembrandta pamięta New Hollstein?
Wydanie Rembrandta z 2013 roku opisuje 314 numerowanych druków, rozmieszczonych chronologicznie w latach 1625-1665. Sumy tej nie należy mylić z liczbą dowodów ani liczbą stanów.
Jaki jest stan druku?
Stan odpowiada trwałej fazie płyty po modyfikacji Zmiana farby lub papieru między dwoma wydrukami nie stanowi automatycznie nowego stanu.
Dlaczego druk ma czasem kilka tytułów?
Tytuły są często opisowe i późniejsze niż Rembrandt. Badania mogą zastąpić tradycyjną identyfikację, taką jak „Faust", ostrożniejszym sformułowaniem, takim jak „Uczony w swoim gabinecie".
Czy numer Bartscha dowodzi autentyczności dzieła?
Nr Bartsch umieścił wydruki od czasu odrzucenia lub przypisania naśladowcom. Musisz przeczytać wnioski z najnowszego katalogu i sprawdzić instrukcje dotyczące dokładnego dowodu.
Jak poprawnie przytoczyć test?
Wskaż artystę, tytuł, datę, technikę, wymiary tabliczki, numer instytucji i inwentarza, a następnie dopasowania - najlepiej B., H. i NH - z dokładnym warunkiem.
Odniesienia instytucjonalne i bibliograficzne
- Biblioteka Badawcza Rijksmuseum - Adam von Bartsch, Katalog raisonne..., Wiedeń, 1797.
- Muzeum Brytyjskie - Arthur M. Hind, Katalog rycin Rembrandta, 2 tomy, 1923.
- Hollstein - Erik Hinterding i Jaco Rutgers, wyd. Ger Luijten, Rembrandta, New Hollstein, 7 tomów, 2013.
- Rijksmuseum - Złotnikprzykład zgodności B. 123/NH 289 i opis stanu.
- Rijksmuseum - Polowanie na małego lwa z dwoma lwami, B. 115 /N. 28.
- Rijksmuseum - Tytus, B. 11 /NH 297.
- Rijksmuseum - Św. Hieronim czytający w krajobrazie włoskim, B. 104 /NH 275.
- Biblioteka Narodowa Francji - Trzy Krzyże, zapis bibliograficzny i odniesienia Bartsch, White & Boon, New Hollstein.
0 komentarze