100 najsłynniejszych obrazów koni

Gwizdka

Stubbs usuwa rasę rasową księcia Rockingham z dowolnej scenerii narracyjnej: Whistlejacket podnosi się samotnie na tle neutralnego tła naturalnej wielkości Ten brak jeźdźca i krajobrazu czyni konia suwerenną jednostką; dokładność anatomiczny, odżywiony przez sekcje artysty, nie zapobiega ani napięciom, ani majestatowi.

Bonaparte przekraczając Wielkiego Świętego Bernarda

Dawid nie przedstawia prawdziwego przejścia Alp - Bonaparte przekracza przełęcz na mule - ale tworzy polityczny obraz tańczący koń, podniesiona peleryna oraz wyryte w skale imiona Hannibala i Karola Wielkiego wpisują generała w bohaterską genealogię.

Książę Balthazar Carlos na koniu

Przeznaczony dla Salon des Royales w Pałacu Buen Retiro, portret ten umieszcza hiszpańskiego spadkobiercę na rzuconym w stronę widza kucyku Velazquez dostosowuje monumentalność portretu konnego do dziecka: poza potwierdza ciągłość dynastyczną, podczas gdy twarz zachowuje wrażliwą grawitację.

Niebieski koń I.

Dla Franza Marca niebieski wyrażał duchową i męską zasadę; nie szuka więc naturalnego koloru źrebaka Zakrzywiona sylwetka podąża za wzgórzami i czyni młodego konia symbolem utraconej harmonii między zwierzęciem a światem.

Jeździec Polski

Tożsamość tego młodego jeźdźca pozostaje niepewna, co przyczynia się do jego fascynacji Rembrandt - lub artysta ze swojego kręgu według pewnych debat atrybucyjnych - łączy orientalny kostium, krajobraz zmierzchu i medytacyjne podejście, aby stworzyć mniej portretu niż zawieszoną historię.

Portret jeździecki Karola I

Van Dyck umieszcza Karola I na skraju lasu, jakby właśnie zsiadł z konia, ale koń i służba przedłużają język suwerenności Niski punkt widzenia, swobodna elegancja i łaciński napis tworzą wizerunek króla naturalnie kontrolującego siebie.

Portret jeździecki księcia Lerme

Rubens namalował potężnego faworyta Filipa III na początku jego hiszpańskiego pobytu. Książę rusza czołowo na białego konia, który wydaje się tańczyć; płetwy, zbroja i niska perspektywa odnawiają portret dworu jeździeckiego i trwale wpływają na Velazqueza.

Filip IV na koniu

Zaprojektowany dla Pałacu Buen Retiro Filip IV na koniu łączy w sobie mistrzostwo polityczne i mistrzostwo jeździeckie Velazquez mimo to zachowuje akcent: sylwetka jest stabilna, krajobraz Sierra de Guadarrama w dużej mierze oddychający, a autorytet wynika z równowagi bardziej niż z spektaklu.

Karol IV na koniu

Goya namalował Karola IV wkrótce po wstąpieniu na tron, zgodnie z tradycją królewskich portretów konnych Velazqueza, Budowa monarchy, bezpośrednia twarz i potężnie modelowany koń, jednak nadają oficjalnej pompie zaskakująco fizyczną obecność.

Portret jeździecki Francisco de Moncada

Francisco de Moncada był dowódcą wojskowym i dyplomatą w służbie Hiszpanii Van Dyck posuwa się do przodu spokojnie, dowodzi trzymaniem się za rękę: szary koń i poruszające się niebo przekształcają siłę militarną w arystokratyczną elegancję.

Królowa Małgorzata Austriacka na koniu

Ten pośmiertny portret Małgorzaty Austriaczki należy do galerii dynastycznej pałacu Buen Retiro Zrekonstruowana z wcześniejszych wizerunków Królowa na koniu łączy pokolenia Habsburgów i pokazuje, jak warsztat Velazqueza stworzył oficjalne wspomnienie.

Ali Ben-Hamet, kalif Konstantyna, przywódca Haraktów, a następnie jego eskorta

Chassériau przedstawia Alego Ben-Hameta i jego eskortę jako wystawną zjawę, niesioną przez tkaniny, broń i konie.Namalowana po algierskiej podróży artysty praca łączy portrety dyplomatyczne i wyimaginowane orientalista, dziś ponownie odczytany w świetle francuskiego kontekstu kolonialnego.

Kapitulacja Bredy

Poddanie się Bredy staje się dla Velazqueza raczej sceną powściągliwości niż upokorzenia, w centrum Spinola uniemożliwia Nassau klęczenie; za nimi zwycięską armię wyróżnia las włóczni i koń, którego zad dyskretnie prowadzi wzrok.

Koń zaatakowany przez lwa

Stubbs powtarzał przez dziesięciolecia walkę konia z lwem, konfrontację udomowionego piękna z brutalną przemocą. Tutaj skręcenie konia i boczny atak bestii zamrażają moment, w którym równowaga może się jeszcze zmienić.

Gimcrack w Newmarket Heath z trenerem, stajennym i dżokejem

Gimcrack, słynny rasowy z XVIII wieku, ukazany jest w kilku momentach swojego sportowego życia w tej samej kompozycji Trener, dżokej i pan młody przypominają, że chwała mistrza spoczywa na całym systemie hodowli i pracy.

Klacze i źrebięta w krajobrazie

Klacze i ich źrebięta tworzą spokojne społeczeństwo, bez jeźdźców i ludzkich anegdot Stubbs organizuje sukienki i sylwetki jak grupę portretów; rodzinna łagodność nigdy nie wymazuje uważnej obserwacji ras i wieków.

Molly Long-Legs ze swoim dżokejem

Molly Long-Legs zostaje przedstawiona ze swoim dżokejem, ale koń pozostaje prawdziwym tematem Powściągliwość pozy i ostrość profilu przekształcają portret mistrza w dokument dotyczący selekcji koni pełnej krwi w XVIII wieku.

Siodlaty koń myśliwski gniady

Uwolniony od jakiejkolwiek narracji, ten osiodłany koń gniady staje się studium dostępności i zawartej mocy Siodło sygnalizuje użycie przez ludzi, ale brak jeźdźca pozostawia model niezależny i podkreśla precyzję Stubbsa.

Głowa konia biała

Ta biała głowa wyłania się z cieni z powagą portretu człowieka Géricault koncentruje wyraz w oku, uchu i nozdrzach, pokazując, jak kilka szczegółów anatomicznych wystarczy, aby przekazać uwagę i zmartwienie.

Telemach Szary Koń

Telemach jest zindywidualizowany przez swoje imię, sukienkę i wygląd Praca należy do licznych badań, gdzie Géricault czyni konia partnerem emocjonalnym: ani emblematem mocy, ani prostym wierzchowcem, ale uważną obecnością.

Parada (Wyścigi koni przed trybunami)

Degas przenosi uwagę z wyścigu na paradę przed nim Konie posuwają się bokiem przed trybunami, jakby na nowoczesnym fryzie; artysta obserwuje gesty, postawy i oczekiwania, a nie spektakularny moment zwycięstwa.

Dżokeje przed wyścigiem

Przed wyścigiem Degas badał lukę między nerwowością wierzchowców a kontrolą dżokejów, Ciasne kadrowanie i powtarzające się sylwetki nadają zbieraniu wizualny rytm zbliżony do sekwencji fotograficznej.

Fałszywy początek

Fałszywy start zawiesza rywalizację dokładnie w momencie, gdy ma zostać opanowany pęd Degas wykorzystuje tę sprzeczność: przekątne ogłaszają prędkość, ale konie pozostają rozproszone, a historia celowo pozostaje niedokończona.

Panna V. w kostiumie espady

Victorine Meurent pozuje w pożyczonym kostiumie torreadora, jak wynika ze inscenizacji, która nie pretenduje do wiernego opisu Hiszpanii. Koń i pikador w tle wzmacniają grę cytatów, przebieranie się i spojrzenie, która zgorszyła współczesnych.

Hrabia Alphonse de Toulouse-Lautrec na koniu

Henri de Toulouse-Lautrec reprezentuje swojego ojca, hrabiego Alphonse, wielkiego miłośnika łowiectwa i koni, Młody malarz bez idealizacji obserwuje postawę jeźdźca i wygląd wierzchowca; portret rodzinny zapowiada jego trwałe zainteresowanie torami wyścigowymi.

Kąpiel dla koni

Chłopcy kąpią masywnego konia w śródziemnomorskim świetle Walencji Sorolla kontrastuje wilgotną skórę, błyszczącą sukienkę i odbicia wody; codzienna scena staje się fizycznym świętem lata i dzielenia się pracą.

Prezes Rogers Czwórka w dłoni

Eakins z niemal naukową precyzją przełamuje przejście z czterokonnego zespołu Pojazd kolekcjonera-przewodniczącego Rogersa przecina czysty krajobraz; praca nawiązuje do nowych badań fotograficznych nad poruszaniem się zwierząt.

Biały Koń

Na Tahiti Gauguin maluje białego konia wchodzącego do rzeki wśród jeźdźców Nienaturalistyczne kolory i uproszczona przestrzeń odsuwają scenę od reportaży kolonialnych, aby uczynić z niej wizję snu, której egzotykę należy mimo wszystko umieścić w kontekście francuskiej obecności.

Polowanie na lwy

Polowanie na lwy oferuje Delacroix temat, w którym ludzie, konie i dzikie zwierzęta mogą wtopić się w tę samą walkę. Artysta opowiada się za zderzeniem kolorów i mas, czyniąc orientalizującą scenę laboratorium ruchu.

Bitwa pod Taillebourgiem

Praca zamówiona dla galerii Bitwy Wersalskie przedstawia Saint Louis przy moście Taillebourg. Delacroix odrzuca klasyczny porządek wojskowy: konie, broń i ciała piętrzą się, nadając historii narodowej nieuporządkowaną siłę przeżytego doświadczenia.

Śmierć Sardanapala

Asyryjski król Sardanapal kontempluje zniszczenie jego majątku, koni i bliskich przed własną śmiercią Delacroix organizuje tę historię Byrona w czerwono-złotą kaskadę; przerażony koń na pierwszym planie koncentruje horror królewskiego zakonu.

Mazeppa do wilków

Vernet ilustruje romantyczną legendę o Mazeppie, przywiązanej do konia wrzuconego na step Ścigane przez wilki zwierzę niesie zarówno ofiarę, jak i historię; jazda staje się sprawdzianem przetrwania i obrazem niekontrolowanego przeznaczenia.

1807, Frydland

Meissonier świętuje zwycięstwo Friedlanda raczej zdyscyplinowaną kawalkadą niż szokiem walki Napoleon salutuje swoim kirasjerom, których konie i szable tworzą regulowany przypływ; skrupulatność sprawia, że zbiorowy entuzjazm jest niemal namacalny.

Pozostałości armii

Po odwrocie z Kabulu w 1842 roku chirurg William Brydon dotarł do Dżalalabadu na wyczerpanym koniu Lady Butler maluje raczej samotne przybycie niż bitwę: ogromny krajobraz i słabnąca góra nadają katastrofie wojskowej ludzką miarę.

Upadek kowboja

Kowboj zsiada przed barierą, oznaką stopniowego zanikania otwartego Zachodu Remington przekształca zwykłą scenę w elegię: nieruchomy koń i drut opowiadają historię końca sposobu życia.

Straż przednia, czyli ofiara wojskowa

Odosobniony zwiadowca odkrywa zasadzkę, która czeka go zbyt późno Alternatywny tytuł, The Military Sacrifice, przenosi obraz z historii przygody do losu: pozycja konia i jeźdźca mierzy niewielką odległość między czujnością a śmiercią.

Pani Godiva

Legenda głosi, że Lady Godiva przeszła nago przez Coventry, aby uzyskać ulgę podatkową od męża Collier zachowuje raczej ciszę i skromność niż skandal: biały koń, długie włosy i puste ulice nadają ofierze rytualną powagę.

Wojna

Wściekły jeździec przemierza pole umarłych, szablę i pochodnię w ręku Rousseau odpowiada na konflikty swoich czasów archaiczną alegorią: czarny koń, wrony i połamane drzewa czynią wojnę raczej ślepą siłą niż wyzyskiem.

Nocna przejażdżka Paula Revere’a

Grant Wood przemienia czujną jazdę Paula Revere'a w miniaturowy krajobraz widziany z góry Koń i jego jeździec przemierzają starannie uporządkowaną wioskę, niczym zabawkę; odległość ta miesza patriotyczną pamięć, folklor i ironię.

Jazda dla wolności - zbiegli niewolnicy

Eastman Johnson przedstawia czarną rodzinę uciekającą przed niewolnictwem koni podczas wojny secesyjnej Szybko namalowana na papierze scena nadaje ruchowi pilny charakter dokumentalny; tytuł stwierdza, że ta przejażdżka jest aktem wolności.

Wielkie Niebieskie Konie

Trzy niebieskie konie zajmują prawie całe pole, a ich krzywizny odpowiadają wzgórzom Marc nie maluje obserwowanego stada, ale duchową wspólnotę; kolor przekształca zwierzę w znak jedności z naturą.

Wieża Błękitnych Koni

Prezentowana w 1913 roku, ta duża kompozycja stała się ikoną niemieckiego ekspresjonizmu przed zniknięciem w 1945 roku Cztery niebieskie konie wznoszą się w kolumnie, obraz duchowości, którą historia dzieła - zdobytego wówczas przez nazistów - czyni przejmującym.

Konie nad morzem

Konie w pobliżu morza są zredukowane do zakrętów umieszczonych w brzegu Marc szuka organicznej całości, w której woda, ląd i zwierzęta mają ten sam rytm, co jest decydującym sformułowaniem jego awangardowego ideału.

Szarża Czerwonej Kawalerii

Malewicz ustawia maleńką czerwoną kawalerię pomiędzy dużymi pasmami ziemi i nieba. Namalowana po swoim suprematycznym zwrocie praca trzyma historię na dystans: konie stają się rytmiczną notacją uwikłaną w geometryczny ogrom.

Chłopiec na koniu

Picasso wykorzystuje motyw przeznaczony do projektu ściennego, nigdy wcześniej nie zrealizowanego: nagi chłopiec jeździ koniem bez uzdy Surowy zakres i archaiczna prostota sylwetek zwiastują przejście z okresu różu do badań, które miały doprowadzić do kubizmu.

Obraz dokumentalny i instrukcja: Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku. Ta praca nie jest oferowana do reprodukcji przez Alpha Reproduction.

Biały, który rozświetla noc

Przypisywany mistrzowi Tang Han Ganowi, ten cesarski koń jest przymocowany do słupa, ale wydaje się koncentrować ogromną energię. Linia atramentu opisuje objętość, napięcie i charakter; zgromadzone pieczęcie opowiadają także o stuleciach zbierania i podziwu.

Pięć koni ofiarowanych jako hołd

Li Gonglin przedstawia pięć obcych koni zabranych na dwór Song w ramach hołdu dyplomatycznego Każde zwierzę i każdy pan młody ma precyzyjną tożsamość; trzeźwa linia przekształca wymianę polityczną w mistrzowskie studiowanie postaci.

Wizja św Eustachego

Pisanello umieszcza świętego Eustachego w środku wystawnego polowania, tak jak widzi krucyfiks między rogami jelenia Konie, psy i dzikie zwierzęta tworzą skrupulatnie obserwowany świat; objawienie religijne wślizguje się w uprzejmą przyjemność szczegółów.

Święty Jerzy i smok (wersja londyńska)

Uccello organizuje walkę Świętego Jerzego jako doświadczenie perspektywiczne: smok, księżniczka, jaskinia i koń zajmują przestrzeń zarówno logiczną, jak i nierealną Biała góra, widziana z profilu, stabilizuje pojedynek, podczas gdy burza otwiera krajobraz.

Bitwa pod San Romano: kontratak Micheletto da Cotignola

W panelu Luwru Micheletto da Cotignola rozpoczyna kontratak, dając sygnał swoim jeźdźcom Konie widziane z tyłu i z profilu są rozmieszczone jak promienie wachlarza, co jest słynną demonstracją obsesji Uccello na punkcie perspektywy.